Danıştay 9. Daire E.2023/7236 K.2023/2965

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım alışlarını sahte fatura ile belgelendirdiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2017/Ocak-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesinin uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesince tekerrüre ilişkin kısım yönünden verilen bozma kararına uyarak dosyayı yeniden incelemek suretiyle; tekerrüre esas alınan vergi ziyaı cezasının, davacı adına 2015/Ekim dönemi için kesilen ve 19/04/2016 tarihli uzlaşma tutanağı kesinleşen 250,00-TL tutarındaki vergi ziyaı cezası olduğu,

tekerrür hükümlerinin 2016 yılını takip eden 2017 yılı başından itibaren kesilecek vergi ziyaı cezalarında uygulanabileceği, dava konusu 2017/Ocak-Aralık dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ancak, 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişikle "artırım tutarının kesinleşen cezadan fazla olamayacağı" kurala bağlandığından ve lehe olan kanun hükmünün geçmişe yürüyeceği yönündeki ceza hukuku genel ilkesi karşısında,

her bir vergi ziyaı cezasının tekerrür fiili nedeniyle artırılan tutarlarının kesinleşen 250,00-TL 'yi aşan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen kabulüne, mahkeme kararının dava konusu her bir vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri nedeniyle artırılan tutarın 250,00-TL'yi aşan kısmının kaldırılmasına, anılan kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dosyaya ibraz edilen belgelerden de anlaşılacağı üzere vergi ziyaı cezalarına uygulanan tekerrürde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.