Danıştay 9. Daire E.2023/7543 K.2024/1197

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2012/Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin sıfır olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2013/Mart dönemi için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak yeniden incelemek suretiyle; dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin dayanağı ve matrahı yönünden bağlı olduğu 2012/Mart ilâ Aralık dönemlerine ait vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarına karşı açılan davanın, Dairenin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile reddine karar verildiğinden, aynı maddi ve hukuki gerekçeler uyarınca dava konusu 2013/Mart dönemi için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında da hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak.

Vergi Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Defter ve belge isteme yazısının tebligatının şirket temsilcisinin ikamet adresinde şirkete bağlı olmayan kişiye tebliğinin yasaya aykırı olduğu dolayısıyla dava konusu cezalı tarhiyatın da hukuka aykırı olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan temyize konu kararda atıf yapılan karar, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 12/03/2024 tarih E:2023/7544, 2024/1198 sayılı kararıyla vergi ziyaı cezalı tarhiyat yönünden onanmıştır.