Danıştay 9. Daire E.2023/7901 K.2024/1894

Dava konusu istem: Davacı şirket adına araç satışından elde ettiği hasılatını eksik beyan ettiğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen 2011/Şubat-Aralık dönemine ilişkin katma değer vergisi ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Danıştay Üçüncü Dairesince verilen bozma kararına uyarak dosyayı yeniden incelemek suretiyle; dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin matrahı yönünden bağlı olduğu vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerini kaldıran Vergi Mahkemesi kararına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı kabul edilerek, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verildiği görüldüğünden, dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Takdire sevk işleminin zamanaşımını durdurmayacağı, tarhiyatın zamanaşımına uğradığı, eksik ve hatalı inceleme sonucu yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, temyize konu kararda atıf yapılan karar, Danıştay Yedinci Dairesinin 03/04/2024 tarih ve E:2023/3521, K:2024/1821 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.