Danıştay 9. Daire E.2023/7946 K.2023/5974

İlk Derede Mahkemesi kararının Özeti: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

222 sayılı Kanun'un 83. maddesinde belirtilen giderlerin yalnızca 78. maddede yazılı ''yoksul öğrencilere verilecek okul kitapları ve ders levazımı '' giderlerini değil, Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı eğitim kurumlarının tüm öğrencilerine ücretsiz dağıtılacak ders araç ve gereçleri ile okul kitapları için yapılacak giderleri kapsadığı, zira 222 sayılı Kanun'un 83. Maddesinde İlköğretimin belli edilen gelir ve giderleri için muafiyet öngörülürken, gelir ve gider doğurucu işlemlerin tarafları yönünden ''açık'' bir sınırlama getirilmediği,

özellikle damga vergisi yönünden, 488 sayılı Kanun'un, resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisini kişilerin ödeyeceği yolundaki 3. Maddesi hükmü karşısında, bu muafiyetin yalnızca İlköğretimin vergi mükellefiyetini gerektirecek hallere özgülendiğinin kabulünün, vergi kanunlarının yorumlanması hususunda ana kural olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun, ''vergi kanunlarının lafzı ve ruhu ile hüküm ifade edeceği;

lafzın açık olmadığı hallerde vergi kanunlarının hükümleri, konuluşundaki maksat, hükümlerin kanunun yapısındaki yeri ve diğer maddelerle olan bağlantısı göz önünde tutularak yapılacağı'' şeklindeki 3/A maddesine aykırı, daraltıcı bir yorum olacağı sonucuna ulaşıldığı, buna göre, dava konusu edilen damga vergisiyle ilgili işin, 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu'nun 83. Maddesi kapsamında damga vergisinden müstesna olduğu,

söz konusu işe ilişkin olarak davacıya yapılan hak ediş ödemesi üzerinden damga vergisi kesintisi yapılmasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline, damga vergisinin tahsil tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu'nun 78 ve 83. maddelerine göre muafiyetin sadece yoksul ilköğretim öğrencilerine dağıtılacak ders kitaplarını kapsadığı, bu istisna hükmünün geniş yorumlanmasının, Kanun'da öngörülmeyen bir vergi istisnası sağlanmasını ifade edeceği, vergilendirme alanında muafiyet ve istisna hükümlerinin yorum yoluyla genişletilmesinin anayasal güvence ifade eden verginin yasallığı ilkesine aykırı düşeceği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve yasaya uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.