Danıştay 9. Daire E.2023/7950 K.2024/721

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2017/Ocak ila Aralık dönemleri için ikmalen tarh edilen ilan ve reklam vergisi ile bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; olayda, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun geçici 7. maddesi kapsamında alınan …tarih ve …sayılı Büyükşehir Belediyesi Meclis Kararı ile belirlenen tarifeler doğrultusunda dava konusu cezalı tarhiyatın yapıldığı belirtilmiş ise de,

söz konusu geçici 7. maddede öngörülen "Cumhurbaşkanınca (02/07/2018 öncesinde Bakanlar Kurulunca) tespit edilecek karar yürürlüğe girinceye kadar" şartının 18/02/2014 tarih ve 28917 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 10/02/2014 tarih ve 2014/5896 sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesinin eki karar ile yerine getirildiği ve motorlu taşıt araçlarının içine veya dışına konulan ilân ve reklamların yıllık m2 fiyatının 30,00-TL olarak belirlendiği, dolayısıyla bu tarihten itibaren …tarih ve …sayılı Meclis Kararının uygulanmasının mümkün olmadığı,

bu durumda, 18/02/2014 tarih ve 28917 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 10/02/2014 tarih ve 2014/5896 sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesinin eki karar ile motorlu taşıt araçlarının içine veya dışına konulan ilân ve reklamların yıllık m2 fiyatı 2014 yılı için 30,00-TL olarak belirlendiği için 2464 sayılı Kanunun 96. maddesinin (A) fıkrasının ikinci paragrafı uyarınca yeniden değerleme oranlarına (2014 yılı yeniden değerleme oranı %10,11,

2015 yılı yeniden değerleme oranı %5,58 ve 2016 yılı yeniden değerleme oranı %3,83 olarak alınmak suretiyle) göre Mahkemelerince yapılan hesaplama neticesinde dava konusu tarhiyatların ilişkin olduğu 2017 yılına ilişkin motorlu taşıt araçlarının içine veya dışına konulan ilân ve reklamların olması gereken yıllık m² fiyatı 36,20-TL olarak tespit edildiğinden ve davacı tarafından da yıllık m² fiyatı olarak 10,00-TL üzerinden ilan ve reklam vergisi beyannamesi verilmiş olduğundan, davalı belediyece ikmalen tarhiyat yapılmak istenmesi yerinde ise de,

dava konusu tarhiyatın yapılması esnasında "önceden tarh edilen tutar" olarak 2017 yılına ilişkin tutarların değil 2016 yılına ilişkin önceden tarh edilen tutarların dikkate alınmış olduğunun Mahkemelerince verilen 18/01/2022 tarihli ara kararına istinaden sunulan belgelerden ve dava konusu ihbarnameden anlaşıldığından, cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, vergi ziyaı cezalı ilan ve reklam vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2464 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi uyarınca alınan Büyükşehir Belediyesi Meclis Kararı ile belirlenen tarifeler doğrultusunda dava konusu tarhiyatların yapıldığı, davacı tarafından m² fiyatının 10,00-TL üzerinden hesaplanarak beyan edildiği ancak motorlu taşıt araçlarının içine veya dışına konulan ilân ve reklamların yıllık m² fiyatının 40,00-TL olarak Bakanlar Kurulunca belirlendiği bu sebeple davacı adına ikmalen tarh edilen ilan ve reklam vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.