Danıştay 9. Daire E.2023/8015 K.2024/1819

Dava konusu istem: ... Endüstriyel Elektrik Makine Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen... tarih ve ... ile ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:Danıştay Üçüncü Dairesince verilen bozma kararına uyarak dosyayı yeniden incelemek suretiyle, davacının 03/07/2014 ila 27/07/2016 tarihleri arasında kanuni temsilcisi olduğu asıl borçlu şirket tarafından vergi borçlarının 6736, 7020, 7143 sayılı Kanunlar kapsamında yapılandırıldığı, yapılandırma nedeniyle kamu borçları nitelik değiştirip yeni bir borç haline geldiğinden yapılandırma tarihinde asıl borçlu şirketle ilişkisi bulunmayan davacının söz konusu borçlardan sorumluluğunun bulunmadığı,

bu nedenle dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar veren Vergi Mahkemesi kararına yönelik davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının davanın reddine ilişkin kısmının kaldırılmasına, bu kısım yönünden davanın kabulüne, davalı idarenin istinaf başvurusunun ise belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirket tarafından başvurulan yapılandırmanın iptali üzerine yapılandırma öncesi duruma dönülüp takibin kaldığı yerden devam edeceği, şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan borçlar için ilgili dönemde kanuni temsilci olan davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.