Danıştay 9. Daire E.2023/8482 K.2025/2645

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle re'sen tarh edilen 2021 yılı kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda atıf yapılan ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu ile dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, eksik incelemeye dayanan ve davacının 2021 yılında düzenlediği tüm faturaların sahte olduğunu ortaya koymak için yetersiz olan vergi tekniği raporu esas alınmak suretiyle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu, kararın kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenne vergi tekniği raporu ile sahte fatura düzenlediğinin açık biçimde ortaya konulduğu, gerçekleştirilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle re'sen tarh edilen 2021 yılı kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelerin gerçek mahiyetinin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği ve iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması hâlinde, ispat külfetinin, bunu iddia eden tarafa ait olduğu ifade edilmiştir.

Aynı Kanun’un 30. maddesinin 1. fıkrasında re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt, belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hâllerde, takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi inceleme yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmış, 134. maddesinde de vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu düzenlenmiştir.

5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 6. maddesinde, kurumlar vergisinin, mükelleflerin bir hesap dönemi içinde elde ettikleri safi kurum kazancı üzerinden hesaplanacağı, safi kurum kazancının tespitinde ise Gelir Vergisi Kanunu'nun ticari kazanç hakkındaki hükümlerinin uygulanacağı ifade edilmiş, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinde de gerçek gelirin vergilendirileceği ilkesi benimsenmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda yer verilen Kanun hükümlerinin değerlendirilmesinden, vergilendirme işlemi yapılırken, Kanuna uygun biçimlendirilen muamelelerin, bu biçimselliğinin ötesine geçilerek, muamelenin tarafları arasında oluşan maddi ve hukuki ilişkinin gerçek mahiyetinin araştırılması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır. Kanun, gerçek mahiyetin ortaya çıkarılmasında yemin hariç her türlü delile izin vermiştir. Bu deliller, tarafların ikrarı, vergiyi doğuran olayla ilişkisi doğal ve açık bulunan tanık ifadesi, muamelenin taraflarının ekonomik ve ticari konumları, işyerlerinin durumu, arandığında bulunup bulunamamasına ilişkin tespitlerdir.

Davacı hakkında sahte belge düzenleme yönünden tanzim edilen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda; davacı şirketin 01/07/2019 tarihinde "Demir/Çelikten Bar ve Çubuklarm, Profillerin, Levha Kazıkların (Palplanş), Tüp ve Boruların Toptan Ticareti faaliyetiyle iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, halen faal olduğu, defter ve belgelerin incelemeye ibraz edildiği,2019 yılı kurumlar vergisi matrahının 25.830,98-TL, ödenmesi gereken kurumlar vergisinin de 5.682,82-TL.

2020 yılı kurumlar vergisi matrahının 109.239,66-TL, ödenmesi gereken kurumlar vergisinin de 24.032,73-TL ve 2021 yılı kurumlar vergisi matrahının 117.790,61-TL, ödenmesi gereken kurumlar vergisinin de 29.447,65-TL olduğu, davacının KDV matrahının 2019/7-12 dönemi için toplam 36.342.257,10-T,.

2020/1-12 dönemi için toplam 139.098.917,86-TL ve 2021/1-12 dönemi için toplam 319.904.591,34-TL olduğu, muhtasar beyannamelerinde 2019 yılı için asgari ücretli 2 çalışanı, 2020 yılı için asgari ücretli 2, 4, 6 çalışanı, 2021 yılı için ise asgari ücretli 4, 5, 7, 8 çalışanı olduğu yönünde beyanlarda bulunduğu, mükellef kurumun 10/06/2022 tarihi itibariyle herhangi bir vergi borcunun olmadığı ve tüm vergi borçlarını ödediği, yapılan tüm yoklamalarda faal olduğu, ve genel olarak işyerinin ofis niteliğinde olduğu ve emtia bulunmadığı yönünde tespitler içerdiği,

GİB Yönetim Bilgi Sorgulama Sistemi üzerinden yapılan sorgulamalar sonucunda davacı adına kayıtlı taşıtların hafif ticari taşıtlar şeklinde olduğu, bu taşıtların mahiyetleri ve davacının faaliyet konusu emtiaların (inşaat demiri, profil demir, sac) alımı ve satımı sırasında yük taşımaya uygun olmadığı 2021 hesap döneminde BA BS analizinin tetkiki neticesinde mükellef kurum tarafından beyan edilen 322.259.529,45TL'lik mal ve hizmet alışlarının sadece 301.091,67-TL'lik kısmının genel esaslara tabi olan mükelleflerden olduğu ve 2021 hesap döneminde yapmış olduğu mal/hizmet alışlarının % 99,99’unun özel esaslara tabi olan mükelleflerden olduğu,

yüksek iş hacmine sahip olmasına rağmen söz konusu iş hacmini yansıtacak bir demirbaşa, makineye, depoya sahip olmadığı gözönüne alınarak sahte fatura düzenlemek amacıyla faaliyet gösterdiği, gerçekte herhangi bir ticari faaliyetinin bulunmadığı, 01.07.2019 tarihinden itibaren düzenlediği faturaların gerçek bir ticaret dayalı olmayan faturalar olduğu tesbitlerine yer verilmiştir.

Vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden; davacının vergi matrahlarının yüksek olduğu hâlde cüz'i tutarda ödenecek vergi çıktığı ve bu vergilerin ödendiği, nakil vasıtası, deposu, şubesi, mal stoğu bulunmayan, çok az sayıda işçi çalıştıran, küçük bir ofis şeklindeki iş yerinden idare edilen şirketin bu denli yüksek hasılat elde etmesinin iktisadi ve ticari icaplara uygun düşmediği, bu kadar yüksek cironun sadece sipariş usulü yöntemiyle telefon üzerinden gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığı,

davacının bankacılık işlemlerinin büyük kısmının gerçek bir ticari işleme dayanmayan fiktif para transferine ilişkin tespitlerden hareketle davacının dava konusu dönemde düzenlemiş olduğu belgelerin gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın komisyon geliri elde etmek amacıyla düzenlenen sahte faturalar olduğu hususunun somut olarak ortaya konulduğu sonucuna varılmıştır.

Bu durumda; davacının sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirine ilişkin hesaplanan matrah üzerinden re'sen tarh edilen 2021 yılına ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığından, davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı istinaf başvurusunu reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık görülmemiştir. Öte yandan Bölge İdare Mahkemesince yeniden verilecek kararda tekerrür yönünden inceleme ve değerlendirme yapılarak bir karar verileceği açıktır.