Danıştay 9. Daire E.2023/8748 K.2024/716

Dava konusu istem:Davacı adına 2022 yılı için tarh edilen ilan ve reklam vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 127. maddesine göre yoklamadan maksadın mükellefiyetle ilgili maddi olayların ve mevzuların araştırılması ve tespit edilmesi olduğu, 131. maddesinde de yoklamanın nasıl yerine getirileceğinin açık bir şekilde düzenlendiği,

buna göre re'sen ilan ve reklam vergisi tarhiyatı yapılmadan önce, ilan ve reklam vergisinin doğmasına sebebiyet veren matrah unsurlarının, usulüne uygun tutulmuş bir tutanak ile somut olarak tespit edilmesinin gerektiği, ancak olayda, bu yönde yapılmış somut tespitler içeren yoklama olmaksızın, düzenlenen fuar organizasyonuna katılan firma kataloglarındaki bilgilerden hareketle, varsayıma dayalı olarak belirlenen tutarlar üzerinden matrah hesaplandığının anlaşıldığı,

bu durumda, ilan ve reklamların vergilendirmeye esas alınacak şekilde kim tarafından, hangi süreyle ve ne kadar alanda, hangi ebat ve özelliklerde yapıldığının usulüne uygun olarak düzenlenmiş yoklama tutanağında tespit edilmemiş olması karşısında, dava konusu tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ilan ve reklam vergisi tarhiyatının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ilan ve reklam vergisinin doğmasına sebep olan unsurların bulunduğu tutanağın mevcut olduğu, varsayıma dayalı olarak yapılan bir tarhiyatın söz konusu olmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.