Danıştay 9. Daire E.2024/2244 K.2025/1396

İstemin konusu

Serbest muhasebeci mali müşavir olan davacı adına ...'a ait vergi borçlarının tahsili amacıyla müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davayı kabul eden .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunu kabul edip Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar veren ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Serbest muhasebeci mali müşavirlerin sorumluluğunun sınırlı olduğu, müteselsil sorumluluğa yol açacak bir kusurunun bulunmadığı, gerekli mesleki özeni ve dikkati gösterdiği, asıl mükelleften faturaların asıllarını istediği, asıl mükellefin fatura asıllarını sonra getireceğini beyan ederek fatura çıktılarının arkasını imzaladığı, kendisinin fatura aslı gelmediği için mükellefin beyannamesini vermemesi halinde sorumlu olacağı, kullandığı Luca muhasebe programının seri numaraları aynı olan ancak tarihleri farklı faturalar için mükerrer kayıt uyarısı vermediği,

bu nedenle faturalar üzerindeki tahrifatı anlamasının imkansız olduğu vergi tekniği ve sorumluluk raporunda 2017 yılında 33 adet alış faturası, 2019 yılında ise 1 adet alış faturasının yasal defterlere mükerrer kaydedildiği ve ilgili dönem beyannamelerine yansıtıldığı tespiti dışında açık ve somut bir herhangi bir kanıt ortaya konulamadığı, mükerrer kayıt yapıldığı belirtilen 34 adet alış faturasının asıl borçlu tarafından teslim edilip edilmediği, teslim edilen belgelerin yasal defterlere veya yasal defterlerde yer alan bilgilerin beyannamelere uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılmadığı,

bu durumun adil yargılanma hakkını ihlal ettiği, vergi müfettişlerinin uymakla yükümlü olduğu mevzuata aykırılık teşkil ettiği, hakkında düzenlenen sorumluluk raporunda fiili ile vergi ziyaı cezası arasında açık illiyet bağı kurulamadığı, ödeme emri içeriği 2018/Şubat dönemine ilişkin vergi borçları bakımından vergi tekniği ve sorumluluk raporlarında anılan dönem için mükerrer kayıt yapıldığına dair bir tespit bulunmadığı, bu döneme ilişkin amme alacağının hukuki dayanaktan yoksun olduğu, ayrıca gecikme zamlarından da sorumlu tutulmasının hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Davacının duruşma istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nun 17/2. maddesi uyarınca uygun görülmeyerek işin esasına geçildi;

İleri sürülen iddialar temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına, temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç alınmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2025 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

(X)KARŞI OY: Olayda, serbest muhasebeci ve mali müşavir olarak faaliyet gösteren davacı adına, bir kısım alış faturalarının mükerrer kaydedildiğinden bahisle asıl amme borçlusu adına tarh edilen ve kesinleşen vergi, ceza ve gecikme faizlerinden müteselsilen sorumlu olduğundan bahisle, söz konusu amme alacaklarının tahsili amacıyla dava konusu ödeme emri düzenlenmiş ise de;

dava dilekçesi ekinde dosyaya ibraz edilen asıl borçlu tarafından davacıya "whatsapp" aracılığıyla gönderildiği belirtilen mükerrer kayda konu faturalara ait ekran çıktılarında faturaların aynı seri ve sıra numaralı olduğu fakat hem 2017/Şubat ve Mart hem de 2017/Ağustos düzenleme tarihlerini içerdiği, teknik bir inceleme olmaksızın 2017/Şubat ve Mart aylarında düzenlenen faturalar ile 2017/Ağustos ayında düzenlenen faturalar üzerinde yapılan karşılaştırmada; faturaların tarih kısmında yer alan ve düzenlendiği ayı ifade eden "2 ve 3" rakamlarının tahrif edilmek suretiyle "8" rakamına dönüştürüldüğü,

diğer kısımlarında bir değişiklik bulunmadığı, seri ve sıra numaraları ile miktar ve tutar kısımlarının aynı olduğu ve davalı idarece gönderilen "e-beyanname yetki sözleşmesi sorgulama" ekran çıktısında da; davacının 2017 yılında toplam 317 adet mükellefe muhasebecilik ve mali müşavirlik hizmeti verdiği, bu mükelleflerden 43'ü ile yapılan sözleşmelerin sona erdiği ancak halen 274 adet mükellefe hizmet vermeye devam ettiğinin anlaşıldığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 227. maddesi hükmüne göre;

beyannameyi imzalayan veya tasdik raporunu düzenleyen meslek mensuplarının sorumluluğunun, imzaladıkları beyannamelerde veya düzenledikleri tasdik raporlarında yer alan bilgilerin defter kayıtlarına ve bu kayıtların dayanağını teşkil eden belgelere uygun olmaması ve kendilerine ibraz edilen belgelerin genel muhasebe kurallarına uygun ve doğru olarak yasal süresi içinde kanuni defterlere kaydedilmemesi ve mali tablolara aktarılmaması ile sınırlı olduğu göz önüne alındığında,

yasal defterlere kaydedilen belgelerin aynı mal ve/veya hizmete ilişkin olarak düzenlenmiş mükerrer faturalar olup olmadığının ancak kapsamlı bir araştırma ve inceleme sonucuna göre ortaya konulabileceği, dava konusu işleme dayanak alınan raporlarda da davacının beyan ettiği hususlarda inceleme elemanınca herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadığı, dava dosyasında mevcut aynı seri numaralı faturaların 2. ve 3. ayda düzenlenmesine rağmen söz konusu fatura ya da fatura fotokopileri tahrif edilerek tarihlerinin 8. ay olarak değiştirildiği, inceleme elemanı tarafından tahrifatın tespit edilmediği,

aynı tarih ve seri numaralı faturaların mükerrer olarak davacı tarafından kaydedildiğinin kabul edildiği anlaşılmış olup, inceleme elemanınca alt firma tarafından, önce ilgili ayda muhasebecisine tahrifatsız olarak faturaların gönderildiği, daha sonra ekstra katma değer vergisi indirimi yaratmak adına 8. ayda da aynı faturalar üzerinde tahrifat yapılarak tekrar davacıya gönderildiği ihtimali göz ardı edilerek bu yönde bir araştırma yapılmadığı, kaldı ki fatura tahrifatı sonucunda alt firmanın katma değer vergisi tutarı arttığından, davacının bir menfaatinin bulunmadığının açık olduğu,

274 mükellefe hizmet veren mali müşavirden faturalarda tahrifat yaparak ve bir risk üstlenerek mükellefi lehine ikinci bir katma değer vergisi indirimi sağlanmasının da beklenen bir durum olmadığı, “iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin iddia eden tarafa ait olması nedeniyle,

düzenleme tarihleri arasında beş veya altı aylık zaman dilimi bulunan sözkonusu faturaların aynı faturalar olduğunun anlaşılabilmesinin söz konusu dönemde çok sayıda mükellefe hizmet veren davacıdan beklenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve kullanılan muhasebe programının bu yönde bir uyarı vermemesi nedeniyle davacıya kusur atfedilmesinin de mümkün olmadığı anlaşıldığından, davacı adına 213 sayılı Kanun'un mükerrer 227'nci maddesi uyarınca müşterek ve müteselsil sorumluluk kapsamında düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı, aksi yönde verilen Bölge İdare mahkemesi kararında ise isabet bulunmadığından,

davacı temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği karşı oyuyla Daire kararına katılmıyorum.