Danıştay 9. Daire E.2024/236 K.2024/1541

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2018/Ocak-Nisan dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 2022 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355/1-1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, davacı şirketin... tarih ve... sayılı Genel Kurul Kararıyla tasfiyeye girdiği, bu hususun ... tarih ve ... sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği,... tarih ve... sayılı Genel Kurul Kararıyla da şirketin ticaret sicilinden terkin edildiği ve terkin hususunun ... tarih ve ... sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiğinin anlaşıldığı,

uyuşmazlıkta dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve özel usulsüzlük cezasına ilişkin olarak düzenlenen ihbarnamelerin ve dayanak teşkil eden vergi inceleme raporlarının tebliğinden önce davacı şirketin ticaret sicil kayıtlarının terkin edilmesiyle tüzel kişiliğinin sona erdiğinin görüldüğü, tasfiyesi sona erdirilerek tüzel kişiliğinin ortadan kalkması sebebiyle, hukuken var olmayan şirketin haklara sahip olması, borçlu kılınması ve temsilinin mümkün olmadığı bunun sonucu olarak,

tüzel kişiliğin sona ermesinden önceki dönemlerle ilgili olsa dahi hukuken var olmayan şirket adına takibe geçilemeyeceği, tesis edilen işlemlerin de herhangi bir hukuki sonuç doğurmayacağı, hukuki sonuç doğurmayan başka deyişle, hukuk düzeninde varlık kazanmayan işlemlerin ise herhangi bir kişinin menfaatini ihlal etmesinin söz konusu olamayacağı, bu hukuki durum karşısında,

tüzel kişiliği sona eren şirketin medeni haklardan yararlanma ve bu hakları kullanabilme ehliyeti son bulacağından yargı mercileri nezdinde temsil edilmesi ve yargılamaya taraf olmasının da hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tüzel kişiliği sona eren şirket adına tesis edilen işlemlerin iptal edilmesi gerektiği, söz konusu işlemlere karşı açılan davaların esastan incelenmemesinin hak arama hürriyetinin ihlali sonucunu doğuracağı, tasfiye memurunun ticaret sicilinden silinen şirket adına düzenlenen işlemlere karşı dava açabileceği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Dosyanın incelenmesinden, davacı şirketin ... tarihli ticaret sicil gazetesinde yayımlanan ...tarih v... sayılı genel kurul kararı ile tasfiye edilerek tüzel kişiliğinin sona erdiği, ardından şirket adına dava konusu ...tarihli ihbarnamelerin düzenlendiği, dolayısıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinin 5. fıkrası uyarınca tasfiye edilerek tüzel kişiliği sona eren şirket hakkında tasfiye öncesi dönemlere ilişkin olarak ilgili kanuni temsilcilerden biri adına tarhiyat yapılması ve ceza kesilmesinin ardından tahsil işlemlerine devam edilmesi gerekirken söz konusu işlemlerin tüzel kişiliği bulunmayan, hak ve borçlara sahip olamayacak şirket adına tesis edildiği anlaşıldığından davacının temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.