Danıştay 9. Daire E.2024/567 K.2024/790

Dava konusu istem: Davacı adına, 2016 ve 2017 yılına ilişkin katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, özel usulsüzlük cezası, gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; Mahkemelerinin kayıtlarına 01/06/2023 tarihinde giren savunma dilekçesinde; dava konusu ödeme emrinin davacının iş yeri adresinde çalışan …'e 13/02/2023 tarihinde tebliğ edildiği görüldüğünden, bu tarihi izleyen günden itibaren 15 gün içerisinde dava açılması gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 01/03/2023 tarihinde açılan iş bu davanın, süre aşımı nedeniyle esasının incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek, davacı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davada süre aşımı bulunmadığı, davalı idarece vergilendirmeye esas raporlar ve işlemlerle ilgili bilgi verilmediği, düzeltme yapmalarına imkan sağlanmadığı, haklarında düzenlenen raporun eksik incelemeye dayalı ve varsayımsal olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.