Danıştay 9. Daire E.2025/1031 K.2025/285

İstemin konusu

Davacı adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi nedeniyle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2011/Şubat ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 2011 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı kısmen kabul eden, kısmen reddeden Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunu.

Danıştay Dokuzuncu Dairesince özel usulsüzlük cezası yönünden verilen bozma kararına uymak suretiyle kabul ederek anılan kısım yönünden Mahkeme kararının hüküm fıkrasının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar veren ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Defter ve belgelerin istenilmesine ilişkin yazının usulüne uygun tebliğ edilmediği, defter ve belgeler eski kız arkadaşının evinde bulunduğundan herhangi bir kusur bulunmaksızın ibraz edilemediği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacı tarafından 2011 yılına ilişkin defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmediği, bunun üzerine indirim konusu yaptığı katma değer vergilerinin reddi suretiyle davacı şirket adına dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatı yapıldığı, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacının temyiz istemi bakımından;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde, Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği; 49. maddesinin 3. fıkrasında, kararların kısmen onanması ve kısmen bozulması hallerinde kesinleşen kısmın Danıştay kararında belirtileceği; 50. maddesinin 4. fıkrasında ise, Danıştay'ın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı kurala bağlanmıştır.

Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfaatinin bulunması zorunludur.

Olayda, Bölge İdare Mahkemesince, özel usulsüzlük cezası yönünden davanın reddine yönelik Vergi Mahkemesi kararına yapılan istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının anılan kısmının kaldırılmasına ve bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verildiğinden, söz konusu kararın temyiz hakkı davalıya ait olup karşı taraf durumunda olan davacının bu kararla hukuki menfaatinin zedelediğinden söz edilemez.

Bu nedenle davacının temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerekmektedir. Diğer yandan, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 12/06/2024 tarih ve E:2024/1685, K:2024/3622 sayılı kararıyla, Bölge İdare Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin kısmının onandığı görüldüğünden, kesinleşen bu kısım hakkında da davacı temyiz iddialarının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.

Davalının temyiz istemine gelince; Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.