Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı E.2012/2932 K.2017/6590

İstemin Özeti

Davacı şirkete, 506 sayılı Yasa'nın 140.maddesi uyarınca idari para cezası verilmesine ilişkin ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 16.05.2008 günlü, 70999 sayılı işlemi ile bu işleme yapılan itirazın kısmen reddine ilişkin 08.04.2010 günlü, 243 sayılı İdari Para Cezası İtiraz Komisyon Kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesi'nce.

506 sayılı Kanun'un 140/b maddesi uyarınca işe giriş bildirgesi verilmeyen sigortalıların çalışma izninin olmaması durumunda asgari ücretin iki katı tutarında idari para cezası verileceğinin hükme bağlandığı, ancak işlem tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 102/a-1 ve 2. maddesinde ise çalışma izninin olmaması durumunda cezanın asgari ücretin iki katı oranında uygulanacağı yönünde bir düzenleme bulunmadığı görülmekle,

sonradan yürürlüğe giren kanun ile sigortalıların çalışma izninin olmaması durumunda asgari ücretin iki katı oranında idari para cezası verilmesi hususu kaldırıldığından dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptali yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti :Temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği savunulmaktadır. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.