KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2013/4654 E., 2018/3223 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 29 Mart 2018
- Esas No
- 2013/4654
- Karar No
- 2018/3223
- Temyiz Eden (Davalı)
- —
- Vekilleri
- —
- Karşı Taraf (Davacı)
- —
- Vekili
- —
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
Davacının; ... İli ... İlçesi ... pafta, ... ada ... parselde bulunan yapısına, yapı kullanma izin belgesi düzenlenmesi için ilgili belediyenin talep ettiği "prim borcu bulunmadığına dair" belgenin verilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine dair ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 16.08.2011 tarihli, 16257123 sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ...
1. İdare Mahkemesi'nce; davalı idarenin kayıtlarının imha edilmesi nedeniyle bulunamayan ancak davacı tarafından dosyaya ibraz edilen belgelerin incelenmesinden davacının mülga 506 sayılı Yasa'dan kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirdiği anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2013/4654, K. 2018/3223, 29 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama