KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2013/5605 E., 2018/6777 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2018
- Esas No
- 2013/5605
- Karar No
- 2018/6777
- Temyiz Eden (Davacı)
- —
- Vekili
- —
- Karşı Taraf (Davalı)
- —
- Vekili
- —
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
Davacıya, 5510 sayılı Kanununun 102. maddesi uyarınca 22.522,50 TL para cezası verilmesine ilişkin 01.08.2011 tarih ve 15448053 sayılı Küçükçekmece Sosyal Güvenlik Merkezi Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ....
İdare Mahkemesi'nce; davacıya ait konut olarak kullanılan işyerinde 2009 Ağustos-2010 Eylül tarihleri arasında çalıştığı, gerek çalışanın ifadesi gerekse davacının Kumburgaz Emniyet Amirliğine verdiği dilekçe ile sabit olan ...'ın işe giriş ve işten çıkışına ilişkin beyannameler ile aylık prim ve hizmet belgelerinin süresinde kuruma verilmediğinden bahisle para cezası uygulanmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2013/5605, K. 2018/6777, 9 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama