Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı E.2013/8689 K.2018/6779

İstemin Özeti

Davacı şirkete, 5510 sayılı Kanunun 102. maddesi uyarınca ….-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı. Sosyal Güvenlik Merkezi işlemi ile bu işleme yapılan itirazın süre yönünden reddine dair … tarih … sayılı Komisyon kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda,.

İdare Mahkemesi'nce; davacı şirkete ait adresin kapalı olması nedeniyle dava konusu işlemlerin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca yapılmasında hukuka aykırılık bulunmadığından 29.11.2010 tarihinde tebliğ edilen idari para cezasına karşı 15 gün içerisinde itiraz edilmesi veya 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca 60 (30) gün içerisinde dava açılması gerekmekte iken, bu süreler geçirildikten sonra 25/08/2011 tarihinde yapılan itiraz üzerine;

idari para cezasına ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın süresinde açılmadığı gerekçesiyle süre aşımından reddi, söz konusu itirazın süresi içerisinde yapılmadığı gerekçesiyle reddine ilişkin Komisyon kararında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.