KÜNYE
- Mercii
- Danıştay
- Daire
- Danıştay 15. Daire Başkanlığı
- Esas No
- 2015/2564
- Karar No
- -
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2015
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2015/2564 E. , / K.
"İçtihat Metni" T.C.
DANIŞTAY
ONBEŞİNCİ DAİRE
Esas No : 2015/2564 Karar No : 2015/5420
Temyiz Eden (Davacı) :
Karşı Taraf (Davalı) :
Vekili :
İstemin Özeti : Davacı şirket tarafından üretilen "..." isimli ürüne ilişkin olarak www....com.tr adresli internet sitesinde ve ürün ambalajlarında yer alan reklam ve tanıtımlarda 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 16. maddesine aykırılıklar bulunduğundan bahisle aynı Kanunun 17 ve 25/8. maddeleri uyarınca durdurma cezası verilmesine ilişkin Reklam Kurulunun 15.10.2012 tarih ve 205 sayılı toplantısında alınan kararın iptali istemiyle açılan dava sonucunda; ... İdare Mahkemesi'nce, Dairemizin bozma kararına uyularak dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti :Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
Danıştay Tetkik Hâkimi :
Düşüncesi :Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "kararın bozulması" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi c) Usul hükümlerine uyulmamış olunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2015/2564, K. -, 10 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama