Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı E.2015/4933 K.2015/8465

Hüküm veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce gereği görüşüldü:

Dava; davacının Kamu İhale Kurumu'nda kamu ihale uzmanı iken aldığı kamu görevlisi silah taşıma ruhsatının aynı kurumda daire başkanı olduğundan bahisle değiştirilmesi/yenilenmesi talebinin reddi ve silah taşıma ruhsatının iptaline ilişkin 26.12.2013 tarih ve 47962 sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.

... İdare Mahkemesi'nce; işin esasına girilerek, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir

Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek, anılan İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

6136 sayılı Kanunun genel gerekçesine bakıldığında, 2637 sayılı Kanuna ait Nizamnamenin birinci maddesine göre ilçelerde kaymakamlar, illerde valilerin muvafakatleriyle emniyet müdür ve memurları yasak olmayan silahların taşınabilmesi için hiç bir kayıt ve şarta bağlı olmaksızın diledikleri kimselere izin vermek yetkisine haiz bulundukları, silah taşıma izni verilmesi hususunda çok titiz hareket edilmesi gerekirken bu yetkinin gelişi güzel kullanılmakta olduğu,.... silah taşımalarını icabettirir hiçbir sebep bulunmayan kimselere de bu izin ve müsadenin verildiği görüldüğünden silah taşınması ve bulundurulması hususunda daha esaslı ve ciddi tedbirler alınmasının hasıl olduğu belirtilmektedir.

Bu gerekçeden hareketle düzenlenen 6136 sayılı Yasanın 7. maddesinde, ateşli silahları kimlerin taşıyabilecekleri beş bent halinde belirlenmiş, 5. bendinde "Bakanlar Kurulunca çıkarılacak yönetmelikte belirlenecek esaslara göre valiler tarafından verilecek izin vesikası alanların" da ateşli silahları taşıyabilecekleri veya mesken ya da işyerinde bulundurabileceği hükmü yer almıştır.

Söz konusu Kanuna dayanılarak çıkarılan ve 91/1779 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe giren Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmeliğin 7.maddesinin (a) bendinde.

İl valilerinin, yaptıkları iş, sosyal, ekonomik, kültürel ve mesleki faaliyetleri ya da bulundukları yer ve zaman itibarıyla can güvenliklerinin ciddi ve harici tehdit ve tehlikelere maruz kalacağı kuvvetle muhtemel olduğu anlaşılan Türk vatandaşlarına talepleri halinde silah taşıma ruhsatı verilebileceği, ancak, bu bentte adı geçen şahısların can güvenliklerinin ciddi ve harici tehditlere maruz kalacağının kuvvetle muhtemel olup olmadığı hususunun valiler tarafından takdir edileceği belirtilmiş, 8. maddesinde; silah taşımalarına izin verilen kamu görevlileri sayılmış, 9. maddesinde de.

Valiler tarafından yönetmelik hükümlerinde aranan şartlara uygunluğunun tespit edilmesi halinde maddede sayılan kişilere silah taşıma ruhsatı verilebileceği, aynı Yönetmeliğin Ek 2. maddesinde, Valilerin, 7. ve Ek 1.maddelerde belirtilenler hariç olmak üzere, bu Yönetmelik hükümlerine göre sahip oldukları yetkilerini, gerekli gördükleri takdirde, kısmen veya tamemen, kaymakamlara yazılı olarak devredebilecekleri düzenlenmiştir.

Söz konusu Kanun ve Yönetmelik hükümlerinden silah taşıma ve bulundurma ruhsatı verme yetkisinin sadece valilerde bulunduğu, bu yetkinin bu tür ruhsatların iptaline yönelik işlemleri de kapsadığı sonucuna varılmaktadır.

Dava dosyasının incelenmesinden; davacının kamu görevlisi silah taşıma ruhsatının yeni ünvanına göre yenilenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddi ve silah taşıma ruhsatının iptaline ilişkin dava konusu işlemin il valisi yerine emniyet müdür yardımcısı tarafından tesis edildiği görülmektedir.

Yukarıda bahsedilen mevzuatın birlikte değerlendirilmesinden, silah taşıma ve bulundurma ruhsatı verilmesi konusunda valilere yetki verildiği, bu yetkinin bir kısım istisnalar dışında sadece kaymakamlara devredebileceği, Yasa ve Yönetmelikte emniyet müdür ve yardımcılarına bu konuda yetki devri yapılabileceğine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı görüldüğünden, dava konusu işlemin yetkisiz merci tarafından tesis edildiği açık olup, mahkemece işin esasına yönelik inceleme yapılması yerinde bulunmamakla birlikte işlemin iptali yolunda verilen kararda, sonucu itibariyle hukuki isabetsizlik görülmemiştir.