Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı E.2016/6974 K.2017/4461

Temyiz Eden ve Karşı Taraf (Davacı) : Vekili : Temyiz Edenler ve Karşı Taraf (Davalılar) : 1- Vekili : 2- Vekili :

İstemin Özeti : 20/08/2012 günü .. İli,.

Polis Karakolu önünde meydana gelen bombalı terör saldırısında yaralanan davacının, 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun kapsamında tazminat istemiyle davalı idareye yaptığı 02/10/2012 tarihli başvurunun Gaziantep 1 No'lu Zarar Tespit Komisyonu Kararı ile kısmen kabul edilerek tarafına 501,12-TL tazminat teklif edilmesi nedeniyle uyuşmazlıkla sonuçlandığından bahisle olay nedeniyle uğranıldığı ileri sürülen 4.000,00-TL maddi ve 50.000,00-TL manevi zararın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle tazminine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda,.

İdare Mahkemesi'nce. Dairemizin 27/03/2015 tarih ve E:2014/1588, K:2015/1803 sayılı bozma kararına uyularak, davanın kısmen kabulü, kısmen reddi yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek taraflarca aleyhlerine olan kısımların temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

Savunmaların Özeti : tarafından Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davacı ve tarafından savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçelerindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemlerine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.