KÜNYE
- Mercii
- Danıştay
- Daire
- Danıştay 5. Daire Başkanlığı
- Esas No
- 2014/5507
- Karar No
- -
- Karar tarihi
- 18 Eylül 2014
Karar Metni
500 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Danıştay 5. Daire Başkanlığı 2014/5507 E. , / K.
"İçtihat Metni"T.C.
DANIŞTAY
BEŞİNCİ DAİRE
Esas No : 2014/5507 Karar No : 2015/8499
Temyiz Eden (Davacı) : Vekili : Karşı Taraf (Davalı) : - Balgat/ANKARA Vekili : Av. İsteğin Özeti : ... 1. İdare Mahkemesince verilen ... günlü, ... sayılı kararın; dilekçede yazılı nedenlerle, temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir. Cevabın Özeti : Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. Danıştay Tetkik Hâkimi : Düşüncesi : İdare Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Beşinci Dairesince işin gereği düşünüldü:
Dava, ... Devlet Hastanesinde uzman doktor olarak görev yapan davacının, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Kanununun Ek 3. maddesi uyarınca 4924 sayılı Yasa kapsamında sözleşmeli personel statüsüne geçirilmesi talebinin reddine ilişkin 09/10/2013 tarihli, 900 sayılı işlem ile ekinde yer alan 11/01/2013 tarihli, 6401 sayılı işlemin iptali istemiyle açılmıştır.
... 1. İdare Mahkemesince verilen ... günlü, ... sayılı kararla; 3359 sayılı Kanun'un Ek 3. maddesinde sözleşmeli statüde çalışılma "devlet hizmet yükümlülüğünün ifası" açısından bir seçenek olduğundan; devlet hizmet yükümlüsü olmayan davacının bu kapsamdaki 4924 sayılı Kanun'a geçme talebinin reddedilmesine yönelik dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı; kaldı ki, davacının bu başvurusu Ek 3. madde uyarınca değil de münferit bir başvuru olarak değerlendirilse bile, İdarenin çalışanlarını sözleşmeli statüye geçirilmesi konusunda yargı yerince zorlanmasının hukuka uygun olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.
Davacı, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu kapsamında 4924 sayılı kanun uyarınca sözleşmeli personel statüsüne geçirilme talebinde bulunduğunu, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmekte ve İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulmasını istemektedir.
3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun Ek 3. maddesinde. "İlgili mevzuata göre yurt içinde veya yurt dışında öğrenimlerini tamamlayarak tabip, uzman tabip ve yan dal uzmanlık eğitimini tamamlayarak uzman tabip unvanını kazananlar, her eğitimleri için ayrı ayrı olmak kaydı ile Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı tarafından hazırlanan İlçelerin Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralamasında yer alan ...
Gün, Sağlık Bakanlığı veya Sağlık Bakanlığınca uygun görülen diğer kuruluşlarda Devlet memuru veya ilgililerin talebi halinde 10/07/2003 tarihli ve 4924 sayılı Kanuna tâbi sözleşmeli sağlık personeli olarak Devlet hizmeti yapmakla yükümlüdürler." hükmüne, Ek 6. Maddesinde.
"Sözleşmeli sağlık personeli olarak Devlet hizmeti yükümlülüklerini yerine getiren personelden sözleşmesi feshedilenler, yükümlülüklerinin geri kalan kısmını Devlet memuru olarak tamamlarlar." hükmüne yer verilmiştir.
Dava dosyasının incelenmesinden, ... Devlet Hastanesinde uzman doktor olarak görev yapan davacının, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Kanununun Ek 3. maddesi uyarınca 4924 sayılı Yasa kapsamında sözleşmeli personel statüsüne geçirilmesi talebinin reddine ilişkin 09/10/2013 tarihli, 900 sayılı işlem ile ekinde yer alan 11/01/2013 tarihli, 6401 sayılı işlemlerin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
3359 sayılı Kanun'un Ek 3. maddesinde, sözleşmeli statüde çalışılma "devlet hizmet yükümlülüğünün ifası" açısından bir seçenek olduğundan, devlet hizmet yükümlüsü olmayan davacının, bu kapsamdaki 4924 sayılı Kanun'a geçme talebinin reddedilmesine yönelik dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmemiştir. Mahkeme kararının gerekçesinde de yer alan bu husus, davanın reddine dayanak teşkil edebilecek yeterlilikte olduğu halde, buna ilaveten İdarenin çalışanlarını sözleşmeli statüye geçirmesi konusunda İdari Yargı tarafından zorlanamayacağının belirtilmesi, bu davada gereksiz bulunmaktadır.
Danıştay Danıştay 5. Daire Başkanlığı, E. 2014/5507, K. -, 18 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama