Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2019/904 K.2020/2067

Dava konusu istem: 31/12/2010 tarih ve 27802 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 2010/1205 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki, Kamu Kurum ve Kuruluşlarındaki Geçici Mahiyetteki İşleri Yürütmek Üzere Geçici Personel İstihdamı ve Bu Personele Ödenecek Ücretler Hakkında Kararın 9. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “Hastalık sebebiyle Sosyal Güvenlik Kurumunca ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ile iş kazası veya meslek hastalığı sonucu bağlanan sürekli iş göremezlik geliri, ilgilinin ücretinden düşülür.” ibaresinin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onbeşinci Dairesinin 23/10/2018 tarih ve E:2017/297, K:2018/7167 sayılı kararıyla;

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinde, kamu hizmetlerinin memurlar, sözleşmeli personel, geçici personel ve işçiler eliyle gördürüleceğinin öngörüldüğü, anılan maddenin (C) bendinde ise, "geçici personel"in, "Bir yıldan az süreli veya mevsimlik hizmet olduğuna Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığının görüşlerine dayanılarak Bakanlar Kurulunca karar verilen görevlerde ve belirtilen ücret ve adet sınırları içinde sözleşme ile çalıştırılan ve işçi sayılmayan kimselerdir." şeklinde tanımlandığı,

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasının (f) bendinde, birinci fıkranın (a) bendi gereği sigortalı sayılanlara ilişkin hükümlerin, "...657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (C) bendi kapsamında çalıştırılanlar,..." hakkında da uygulanacağı hükmünün yer aldığı,

Aynı Kanun'un 16. maddesinde; "...Hastalık ve analık sigortasından sigortalıya hastalık veya analık hallerine bağlı olarak ortaya çıkan iş göremezlik süresince, günlük geçici iş göremezlik ödeneği verilir." 19. maddesinde ise; "...İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az % 10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır...." hükmünün düzenlendiği,

Dava konusu 2010/1205 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 9. maddesinin 2. fıkrasında; "Geçici personele, resmi tabip raporu ile kanıtlanan hastalıklar için yılda 30 günü geçmemek üzere ücretli hastalık izni verilebilir. Hastalık sebebiyle Sosyal Güvenlik Kurumunca ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ile iş kazası veya meslek hastalığı sonucu bağlanan sürekli iş göremezlik geliri ilgilinin ücretinden düşülür." düzenlemesine yer verildiği,

Buna göre, 657 sayılı Kanunu'nun 4/C maddesi kapsamında geçici personel olarak çalıştırılanların, 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamındaki işçiler gibi sigortalı kabul edildikleri ve hem kısa hem de uzun vadeli sigorta kollarına tabi oldukları, hastalık ya da iş kazası veya meslek hastalığına tutulması halinde çalışamadıkları sürelere ilişkin ücretlerinin telafisi amacıyla ödenen geçici iş göremezlik ödeneği veya sürekli iş göremezlik geliri dışında aynı süreler için ayrıca ücretlerinin ödenmesi halinde, bu süreler için alacakları ödemelerin toplamının,

aynı sürede çalışmaya engel bir durumlarının olmaması ve çalışmaya devam etmiş olmaları durumunda kendilerine ödenebilecek ücret tutarını geçmiş olacağı, bunun ise Kamu Kurum ve Kuruluşlarındaki Geçici Mahiyetteki İşleri Yürütmek Üzere Geçici Personel İstihdamı ve Bu Personele Ödenecek Ücretler Hakkında Karar'ın 3. maddesinin 5. fıkrasında yer alan, “Geçici personele bu Kararda belirtilen ücretler dışında her hangi bir ad altında bir ücret ödenemez ve sözleşmelerine bu yolda hüküm konulamaz.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olacağından,

Dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; dava konusu düzenlemenin, oldukça düşük maaşla çalışan geçici personelin ekonomik açıdan zarar görmelerine neden olduğu, bu durumun da sosyal devlet ilkesine aykırılık teşkil ettiği, geçici personelin 657 sayılı Kanun kapsamında çalışan kamu personeli olduğu, bunların anılan Kanun kapsamındaki diğer kamu çalışanlarından farklı standartlara tabi tutulmasının Anayasa'da tanımlanan eşitlik ilkesine ve uluslararası sözleşmelere aykırı olduğu, davanın reddi yolunda verilen Daire kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.