Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2020/142 K.2020/3160

Dava konusu istem: 29/12/2012 tarih ve 28512 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan İş Güvenliği Uzmanlarının Görev, Yetki, Sorumluluk ve Eğitimleri Hakkında Yönetmeliğin 29. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan "öğretim üyelerine" ibaresinin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 19/04/2019 tarih ve E:2013/918, K:2019/3187 sayılı kararıyla;

Yönetmeliğin dava konusu edilen 29. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde en az dört yarıyıl ders veren öğretim üyelerine işyeri hekimliği ve iş güvenliği uzmanlığı eğitici belgesi verilebileceğinin öngörüldüğü; böylece Yükseköğretim kurumlarında görevli profesör, doçent ve yardımcı doçentlerine diğer şartları da sağlamaları halinde bu belgeyi alma imkanının sağlandığı,

Davacı tarafından, öğretim üyesi olmayan diğer öğretim elemanlarının da aynı eğitim kurumlarında aynı dersleri vermelerine rağmen, dava konusu Yönetmelik düzenlemesi ile sadece öğretim üyelerine bu hakkın verilmesinin eşitlik ilkesine aykırı olduğunun ileri sürüldüğü,

Konu ile ilgili olarak önceki düzenlemelere bakıldığında, 15/08/2009 tarih ve 27320 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan İşyeri Sağlık ve Güvenlik Birimleri ile Ortak Sağlık ve Güvenlik Birimleri Hakkında Yönetmeliğin 47. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde, "Üniversitelerde tıp, sağlık, mühendislik, hukuk ve iş sağlığı ve güvenliği alanlarında ders verenler" düzenlemesinin.

27/11/2010 tarih ve 27768 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan İş Güvenliği Uzmanlarının Görev, Yetki, Sorumluluk ve Eğitimleri Hakkında Yönetmeliğin 17. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinde ise, "Mühendis, mimar, fizikçi, kimyager ve teknik öğretmenler ile hukuk fakültelerinden mezun olanlardan üniversitelerde Bakanlıkça ilan edilen eğitim programlarına uygun en az dört yarıyıl ders verenlere" düzenlemesinin yer aldığının görüldüğü,

Davalı idare tarafından işyeri hekimliği ve iş güvenliği uzmanlığı eğitici belgesi verilebilecek eğiticiler arasında yer verilen akademik personelle ilgili getirilen her yeni düzenlemede işyeri hekimleri ile iş güvenliği uzmanlarının görev, yetki ve sorumlulukları dikkate alınarak eğiticilerin niteliklerinin arttırılması yönünde değişiklik yapıldığı; böylece Yönetmelikle birçok görev, yetki ve sorumluluk verilmiş olan işyeri hekimleri ile iş güvenliği uzmanlarının eğitimi ve yetiştirilmesinin daha nitelikli hale getirilmeye çalışıldığı; dava konusu düzenlemede yer alan öğretim üyesi olmak şartı ile de en az doktora yapmış kişiler olan profesör, doçent ve yardımcı doçentlerin işyeri hekimliği ve iş güvenliği uzmanlığı eğitici belgesi alabilmesinin amaçlandığının anlaşıldığı,

Bu durumda, yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin birlikte incelenmesinden, İş Güvenliği Uzmanlarının Görev, Yetki, Sorumluluk ve Eğitimleri Hakkında Yönetmeliğin 29. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan "öğretim üyelerine" ibaresinde dayanağı olan Kanun hükmüne ve hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 2., 31. ve 33. maddeleri uyarınca yüksek öğretim kurumlarında öğretim üyeleri ile birlikte diğer öğretim elemanlarına da ders verme yetkisi tanındığı, buna rağmen sadece öğretim üyelerine iş güvenliği uzmanlığı eğitici belgesi alma hakkı veren dava konusu düzenlemenin hakkaniyet ve eşitlik ilkelerine aykırı olduğu, aynı şekilde önceki düzenlemede ders veren tüm öğretim elemanlarına eğitici belgesi alma hakkı verilmiş olmasına karşın mevcut düzenlemede daralmaya gidilmesinin Anayasa'nın 2., 5., 10. ve 130. maddeleri ile bağdaşmadığı belirtilerek, temyize konu Daire kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, iş güvenliği uzmanlığı eğitici belgesine sahip olabilmek için aranan koşulları düzenleyen dava konusu Yönetmelik hükmünün bir bütün olarak gözetildiğinde öğretim üyeliği dışındaki öğretim elemanlığı unvanın yeterli olmadığı, araştırma ve öğretim görevlilerinin lisans eğitimini yeni bitirmiş ve mesleki tecrübeye sahip olmayan kişiler olabildiği, bu bağlamda dava konusu hükmün genelinde uzun yıllar edinilen tecrübeleri esas alan anlayışla tüm öğretim elemanlarına bu olanağı tanımanın bağdaşmadığı, dava konusu düzenlemede eğiticilerin niteliklerinin yükseltilmesinin amaçlandığı, bu haliyle eşitlik ilkesine aykırı bir durumun bulunmadığı belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.