Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2020/2107 K.2021/737

Dava konusu istem: 18/04/2014 tarih ve 28976 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Orman Kanununun 16 ncı Maddesinin Uygulama Yönetmeliği'nin 6/2., 7/3., 7/4., 8/3., 10., 17/5., 18/14., 20. ve 29/3. maddelerinin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Sekizinci Dairesinin 18/09/2019 tarih ve E:2014/7622, K:2019/7476 sayılı kararıyla;

Yönetmeliğin 7/3. maddesindeki, izin sahasının sınırlarının izin sahibince kafes tel çit ile ihata edileceğine ilişkin kısım yönünden;

19/04/2015 tarih ve 29331 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Orman Kanununun 16 ncı Maddesinin Uygulama Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 2. maddesiyle Yönetmeliğin 7. maddesinin 3. fıkrasında yapılan değişiklikle, kafes tel çit ile ihata etme yükümlülüğü kaldırılarak, izin sahiplerine aralarında 25 metreden fazla olmamak kaydıyla alan ve izin sahalarının köşe noktalarına en az iki metre yükseklikte sabit işaretler tesis edilmesi yükümlülüğü getirildiği;

Bu durumda, dava konusu maddenin, karar tarihinde yürürlükte bulunmayan, izin sahasının sınırlarının izin sahibince kafes tel çit ile ihata edileceğine ilişkin kısmı hakkında karar verilmesine hukuken olanak bulunmadığı;

Yönetmeliğin 10. maddesinin 2. ve 3. fıkraları yönünden;

Dava konusu Yönetmeliğin "Kesin izin süre uzatımı" başlıklı 10. maddesinin 2. ve 3. fıkralarının 06/07/2018 tarih ve 30470 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yönetmeliğin 7. maddesiyle değiştirildiği;

Bu nedenle, dava konusu maddenin, karar tarihinde yürürlükte bulunmayan, kısımları hakkında karar verilmesine hukuken olanak bulunmadığı;

Yönetmeliğin 29. maddesinin 3. fıkrası yönünden;

Dava konusu Yönetmeliğin bazı maddelerinin iptali istemiyle açılan davada Dairelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, Yönetmeliğin 29. maddesinin 3. fıkrasının iptaline karar verildiği;

Bu durumda, Daireleri kararıyla iptal edildiği anlaşılan Yönetmelik maddesi hakkında bir karar verilmesine hukuken olanak bulunmadığı gerekçesiyle,

Dava konusu Yönetmeliğin 7. maddesinin 3. fıkrasının kafes tel çit ile ihata edilmeye ilişkin kısmı, 10. maddesinin 2. ve 3. fıkraları ve 29. maddesinin 3. fıkrası yönünden karar verilmesine yer olmadığına,

Yönetmeliğin diğer maddelerinde hukuka aykırılık görülmediğinden bahisle davanın reddine karar verilerek, yargılama giderinin yarısı davacı üzerinde bırakılmış, diğer yarısının davalı idareden alınarak davacıya ödenmesine ve taraflara karşılıklı olarak vekalet ücretine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, hukuka uygun olarak tesis edildiği açık olan düzenlemeler yönünden davanın esastan reddine karar verilmesi gerekirken, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu; karar verilmesine yer olmadığına karar verilecekse de, haklılık durumuna göre yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının temyize konu kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın, karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kısmı ile bu kısım nedeniyle hükmedilen yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bu kısımlarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.