Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2020/2417 K.2021/797

Dava konusu istem: Balıkesir İli, … İlçesi, … Köyü, … Mevkii, … pafta, … ada, … parsel sayılı taşınmazın maliki olan davacı tarafından, Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca 06/05/2015 tarihinde onaylanan Balıkesir-Çanakkale Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planının, … sayılı paftasında yer alan Balıkesir-Bursa D565 karayoluna bağlanma noktasına ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Altıncı Dairesinin 20/02/2020 tarih ve E:2015/9669, K:2020/2226 sayılı kararıyla; Dairelerince yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgelerin değerlendirilmesinden;

Leke plan niteliğinde bulunan dava konusu planın ölçeği (1/100.000) gözönünde bulundurulduğunda, parsel bazında kararların üretilmesinin mümkün olmayacağı gibi genel arazi kullanım kararlarının değerlendirildiği, planın bölge ve havza bazında ve mevzuata uygun olarak tesis edildiği, planlama bölgesinde koruma kullanma dengesinin gözetilmesi gereken alanlardaki yapılaşmalarda keyfiliğin önlenmesi ve azami ölçüde korumanın sağlanması için alt ölçekli plan kararlarına esas olacak yapılaşma şartlarını ortaya koyan genel arazi kullanım kararlarının üretildiği,

Bu durumda; çevre düzeni plan kararlarının şematik olduğu, gerek dava konusu taşınmaz bakımından, gerek çevre yolu kavşak bağlantı noktasının trafik güvenliği bakımından, gerekse alandaki sit alanları ile tabiat parkları yönünden uygulamaya yönelik kesin kararlar getirmediği, bu alanlardaki uygulamaya yönelik esas kararların ilgili kurum ve kuruluşların uygun görüşüne göre alt ölçekli planlarda belirleneceği, güzergah yer seçimi kararının ilgili kurum ve kuruluşların teknik etüt çalışmaları sonucu kesinleşeceği anlaşıldığından davacının dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu yönündeki iddia ve itirazlarına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu çevre yolunun geçirildiği bölgede arkeolojik sit alanlarının ve tabiat parkının bulunduğu, bu nedenle yolun belirli bir bölümünün kesintiye uğrayarak devam edemeyeceği, yol bütünlüğünün olmadığı, Balıkesir Kuzeybatı Çevre Yolunun D–565 Balıkesir–Bursa Karayoluna bağlanma noktasındaki taşınmazın imar planına uygun olarak imar uygulaması gördüğü, terk işlemlerinin yapıldığı, bu alandan çevre yolu geçirilmesinin uygun olmayacağı, mevcut durumda çevre yoluna ihtiyaç bulunmadığı,

İzmir–İstanbul Otoban Projesinin tamamlanması durumunda çevre yoluna ihtiyaç kalmayacağı, 700 metre mesafede 2 viyadük, 2 çevre yolu, 2 tünel, 2 üst geçit yapılmasının yatırım maliyetleri açısından kamu kaynaklarını zarara uğratacağı, trafik güvenliği açısından sorunlara yol açacağı, çevre yoluna ihtiyaç varsa Balıkesir–Bursa Karayolu üzerinde 5–6 km, Balıkesir merkezde 13–14 km uzaklıkta daha uygun alternatifler olduğu, bu doğrultuda dava konusu çevre yolu kararının planın amacı ile Mekansal Planlar Yönetmeliğinin 19. maddesinde öngörülen ilkeler ile çeliştiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Danıştay Altıncı Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.