Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2020/2898 K.2021/1038

2- ... Genel Müdürlüğü VEKİLLERİ: ...

İSTEMİN KONUSU

Danıştay Onikinci Dairesinin 19/02/2020 tarih ve E:2018/1712, K:2020/1408 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4/C maddesi uyarınca geçici personel olarak görev yapan davacı tarafından, 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 18. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na eklenen geçici 43. madde uyarınca, 4/B'li kadroya elektrik teknikeri olarak geçirilmesi istemiyle yapmış olduğu başvurunun reddine ilişkin 10/04/2018 tarih ve 255571 sayılı işlem ile anılan işlemin dayanağı olan,

30/03/2018 tarih ve 30376 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 26/03/2018 tarih ve 11587 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 3. maddesi ile Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'a eklenen geçici 11. maddede yer alan "diğer kamu kurum ve kuruluşlarında çalışanlardan yükseköğrenim mezunu olanlar "idari büro görevlisi" unvanlı (pozisyonlara idarelerince atanır.)" ibaresinin iptali ve bireysel işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Daire kararının özeti:Danıştay Onikinci Dairesinin 19/02/2020 tarih ve E:2018/1712, K:2020/1408 sayılı kararıyla;

Anayasa'nın 128. maddesi, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. ve 45. maddeleri ve 696 sayılı KHK ile 657 sayılı Kanuna eklenen Geçici 43. madde hükümlerine yer verilerek;

Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'a eklenen geçici 11. maddede yer alan "diğer kamu kurum ve kuruluşlarında çalışanlardan yükseköğrenim mezunu olanlar "idari büro görevlisi" unvanlı (pozisyonlara idarelerince atanır.)" ibaresi yönünden;

Türk kamu personel sisteminin istihdam şekillerinden biri olan ve 657 sayılı Kanun'un 4/C maddesinde düzenlenen geçici personel statüsünün, 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kaldırıldığı ve kamuda bu kapsamda çalışan personelin sözleşmeli personel statüsüne geçirilmesiyle kamuda geçici personel çalıştırılması uygulamasına son verildiği,

Bu kapsamda, söz konusu geçiş sürecinin sınırları 657 sayılı Kanun'un geçiçi 43. ve 44. maddesinde getirilen düzenlemelerle çizildiği ve mülga 4/C madesi kapsamında tahsis edilmiş geçici personel pozisyonlarında çalışmakta olanların halen yürütmekte oldukları hizmetleri aynı şekilde yerine getirmeye devam etmek üzere sözleşmeli personel pozisyonlarına geçirileceği düzenlemesi ile söz konusu personelin bir hizmet sınıfı bulunmadığından aynı görevleri yerine getirecek şekilde istihdamının sağlanması suretiyle kamu yararı ve hizmet gerekleri dikkate alınarak bu personelin en etkin şekilde çalıştırılması amaçlandığı ve dava konusu edilen

Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esasların geçici 11. maddesi ile ilgili personelin öğrenim durumları itibarıyla bir ayrıma gidilerek, yüksek öğrenim mezunu olanların “idari büro görevlisi”, bunun dışında kalan personelin ise, "idari destek görevlisi" pozisyonlarına atacakları düzenlemesi getirilerek anılan geçiş sürecinde yeknesaklığın sağlanmasının amaçlandığı,

Bu durumda, 657 sayılı Kanun uyarınca sözleşmeli personelin pozisyon unvan ve niteliklerini belirleme yetkisi Bakanlar Kuruluna ait olduğundan, kamu hizmetinin eksiksiz ve düzenli yürütülmesinden sorumlu olan idarece, mevzuatın öngördüğü şekilde hizmetin gerekleri esas alınarak, 4/C'li geçici personelin, 4/B'li sözleşmeli personel statüsüne geçiş sürecinde yeknesaklığın sağlanması amacıyla dava konusu edilen Bakanlar Kurulu kararı uyarınca Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'a eklenen geçiçi 11. madde ile hizmet sınıfı olmayan geçici personelin öğrenim durumları da dikkate alınarak çalışacakları pozisyonların belirlendiği,

söz konusu düzenlemenin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 657 sayılı Kanun'a eklenen 43. maddeye aykırılık teşkil etmediği, dolayısıyla üst hukuk normlarına uygun olduğu,

Davacının 4/B'li kadroya elektrik teknikeri olarak geçirilmesi istemiyle yapmış olduğu başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem yönünden;

657 sayılı Kanun uyarınca sınıflandırma ilkesinin memurlar için getirilmiş bir düzenleme olduğu, 4/C maddesi kapsamında çalışan geçici personelin sınıfının bulunmadığı ayrıca geçici personel hizmet sözleşmesinde de hizmet sınıfının belirtilmediği ve söz konusu personelin sözleşmeli pozisyona geçirildikten sonra da kurumda daha önce yaptıkları hizmetleri yapmaya devam ettiklerine ilişkin hususlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, personelin pozisyon unvan ve niteliklerini belirleme yetkisini haiz olan Bakanlar Kurulunca belirlenen ve üst hukuk normlarına uygun olan düzenlemeye istinaden tesis edilen bireysel işlemde de hukuka aykırılık bulunmadığı,

Öte yandan, dava konusu düzenlemenin üst hukuk normlarına uygun olması karşısında, başvurunun reddi yolunda tesis edilen işlemde de hukuka aykırılık bulunmadığından, idarenin bu konuda tazminle yükümlü tutulmasına da hukuken imkan bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, DSİ Genel Müdürlüğünde 4/C statüsünde istihdam edildiği süreçte elektrik teknikeri pozisyonunda görev yaptığı ve buna ilişkin belgelerin dosyaya sunulduğu ve yürütmekte olduğu hizmetini aynen sürdürebilmesi için "elektrik teknikeri" pozisyonunda sözleşme imzalaması gerektiği; "elektrik teknikeri" unvanının 657 sayılı Kanuna göre teknik hizmetler sınıfına dahil olduğu ancak "idari büro personeli" unvanının genel idari hizmetler sınıfına dahil olduğu; dava konusu edilen düzenlemenin açıkça 657 sayılı Kanuna eklenen Geçici 43. maddeye aykırı olduğu; Bakanlar Kurulunun yetkisi olmadığı halde yasa koyucu gibi hareket ettiği ve yasa hükmünü fiilen mülga etmesinin hem hukukun genel ilkelerine hem de kanuna aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Davalı idareler tarafından, Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.