Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2021/1090 K.2021/1750

Hukuk Müşaviri …

İSTEMİN KONUSU

Danıştay İkinci Dairesinin 05/01/2021 tarih ve E:2017/822, K:2021/9 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşları Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliği'nin (16/02/2018 tarih ve 30334 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yönetmelik ile bu Yönetmeliğin adı “Sağlık Bakanlığı Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliği” şeklinde değiştirilmiştir.), 31/03/2017 tarih ve 30024 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 4. maddesiyle değiştirilen "Görevde yükselme sınavı" başlıklı 11. maddesinin 3. fıkrasının, 5. maddesiyle değiştirilen "Sözlü sınav" başlıklı 12. maddesinin 1. fıkrasının, 6. maddesiyle değiştirilen "Başarı sıralaması" başlıklı 13. maddesinin 1. fıkrasının iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay İkinci Dairesinin 05/01/2021 tarih ve E:2017/822, K:2021/9 sayılı kararıyla;

Anayasa'nın 124.; Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmeliğin 1, 3, 8, 12A, 12B, 15 ve Geçici 12.; Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşları Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliğinin 4, 11, 12 ve 13. madde hükümlerinin dava tarihindeki hâllerine yer verildikten sonra;

Yönetmeliklerin, "Anayasa, Yasa ve hukukun genel ilkelerine aykırı hükümler içermemesi" ve "öngörülen şekil şartına uyularak çıkarılması" dışında, düzenleme yetkisinin kullanılmasına kamu hukuku yönünden herhangi bir engel bulunmadığı, bir hiyerarşik normlar sistemi olan hukuk düzeninde, alt düzeydeki normların, yürürlüklerini üst düzeydeki normlardan aldığı, normlar hiyerarşisinin en üstünde evrensel hukuk ilkeleri ve Anayasa bulunmakta ve daha sonra gelen kanunlar yürürlüğünü Anayasa'dan, yönetmelikler ise yürürlüğünü kanunlardan aldığı, dolayısıyla bir normun, kendisinden daha üst konumda bulunan ve dayanağını oluşturan bir norma aykırı veya bunu değiştirici nitelikte bir hüküm getirmesinin mümkün bulunmadığı,

Mevzuat hükümlerinin birlikte incelenmesinden; davalı idarenin takdir yetkisi çerçevesinde, Genel Yönetmeliğin görevde yükselme sınavının niteliğine ve kapsamına ilişkin 8. maddesi, sözlü sınava ilişkin 12/A maddesi, başarı sıralamasına yönelik 12/B maddesinde yer alan hükümlere paralel olarak dava konusu Yönetmelikte sözlü sınavın yapılış usulünün benzer şekilde düzenlendiği göz önüne alındığında; üst hukuk normlarına uyumlu bir şekilde hazırlanıp yürürlüğe giren düzenlemelerde hukuka, hizmetin gereklerine, kamu yararına ve Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmelik hükümlerine aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 11. maddenin 3. fıkrası bakımından; değişiklik sonrası sözlü sınava girebilmek için geçerli olan puan sınırlamasının kaldırıldığı, böylelikle herhangi bir puansal başarı elde edememiş personelin de sözlü sınava girmesi sağlanarak yazılı sınav puanının önemsiz hale getirildiği, 12. maddenin 1. fıkrası bakımından; düzenleme ile daha önce sözlü sınava sadece şube müdür kadrosunda bulunan personel tabi iken artık tüm personelin sözlü sınava alınacağı, sözlü sınavın kariyer ve liyakat ilkelerinin gözetilerek kendini ifade biçimi, konuşması,

duruşu gibi değerlendirmelerin yapılması halinde ilgili maddenin uygulanmasında hiçbir sakınca bulunmadığı, ancak tüm personele sözlü sınavın düzenlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu.

13. maddenin 1. fıkrası bakımından; değişiklik öncesi şube müdürü, hastane müdürü ve bunlarla aynı düzeydeki kadrolar için yazılı ve sözlü sınavın aritmetik ortalaması alınıp, diğer kadrolar için yazılı sınav esas alınırken, değişiklik sonrası her tür kadro için yazılı ve sözlü puanın aritmetik ortalamasının esas alınacağı, böylece sözlü sınavın sakıncalarının tüm kadrolar için geçerli olacağı;

kamu hizmetlerinin ehil ve yetişmiş kamu görevlileri eliyle yürütülmesi için yapılan sözlü sınavların, kariyer ve liyakat ilkelerine uygun, objektif ve aynı zamanda yetki, şekil, sebep, konu ve maksat unsurları yönünden yargısal denetime imkân tanıyacak şekilde yapılması gerektiği, idari işlemin yetki ve şekil gibi salt usule ilişkin unsurları ile sınırlı olmak üzere yapılan bir yargısal denetimin, hukuk devleti ilkesinin sağladığı güvenceyi temin etmeyeceği; düzenlemelerin Anayasa'nın 2, 5, 10, 13, 17 ve 49. maddelerine aykırı olduğu;

dava konusu Yönetmelikle “başarılı sayılmak için kaç puan gerektiği belirtilmiş olması karşısında, sözlü sınavda 'başarılı sayılanlar arasında en yüksek puandan başlamak üzere’ benzeri ibare bulunmaması nedeni ile yazılı sınavda gösterilen başarının bir anlamının kalmadığı belirtilerek, Daire kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davaya konu edilen hükümlerin mevzuata ve üst hukuk normlarına uygun olduğu, dava konusu hükümlere ilişkin davacı tarafın hukuka aykırılık iddialarının mesnedsiz olduğu, Anayasa'ya aykırılık iddialarının davacı tarafça gerekçelendirilemediği, düzenlemelerin Anayasa'ya aykırı bir yönünün bulunmadığı, hizmet gereklerine, kamu yararına uygun olduğundan temyiz talebinin reddi ile Karar’ın onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a)Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b)Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.