Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2021/1757 K.2022/1375

2-… Genel Müdürlüğü

VEKİLLERİ

Av. …, Av. …

İSTEMİN KONUSU

Danıştay Onuncu Dairesinin 01/12/2020 tarih ve E:2015/2054, K:2020/5510 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: 29/04/2015 tarihli Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü Ücret Tarifesi'nin Hava Seyrüsefer Daire Başkanlığı bölümünün 3. maddesinin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 01/12/2020 tarih ve E:2015/2054, K:2020/5510 sayılı kararıyla;

5431 sayılı Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 4. maddesi ile 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu'nun 37. maddesine atıfta bulunarak,

Devamlı ve hızlı bir gelişme gösteren, ileri teknolojinin uygulandığı, sürat ve emniyet faktörlerinin büyük önem taşıdığı sivil havacılık sahasındaki faaliyetlerin ulusal çıkarlarımız ve uluslararası ilişkilerimize uygun bir şekilde düzenlenmesini sağlamak amacıyla yürürlüğe konulan Türk Sivil Havacılık Kanunu'nun, kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerinin havacılık sahasındaki faaliyetlerini kapsadığı, Türk hava sahasının hava araçları tarafından bu Kanun ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde kullanılacağının aynı Kanun'un 5. maddesinde hüküm altına alındığı,

Dava konusu düzenleme ile; işletmelere, uçuşun meteorolojik nedenler ve arıza sebebiyle yapılamadığının belgelenmesi durumunda ücret iadesi yapılabileceği, bu sebepler dışında ücret iadesi yapılamayacağı ve sonraki uçuşlar için kullanılamayacağının düzenlendiği, yukarıda yer verilen mevzuatla davalı Sivil Havacılık Genel Müdürlüğüne verilen yetki kapsamında belirlenen ücret tarifesinin Bakan Olur'u ile yürürlüğe konulduğu,

dava konusu düzenleme ile de zorunlu nedenler olmadıkça uçuşun gerçekleştirilmemesi halinde ücret iadesi taleplerinin kabul edilmeyeceği duyurularak işletmeler tarafından keyfi davranılmasının önüne geçilmesinin ve işletmelerin talepte bulunurken daha dikkatli ve özenli olmalarının sağlanmasının amaçlandığının görüldüğü, dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, uçuş izni başvurularının hangi aşamada ve hangi şartlarda kabul ya da ret olunacağına ilişkin somut ve objektif herhangi bir kriterin bulunmadığı, bu konudaki kararın davalı idarece yapılan sübjektif bir değerlendirme sonucu verildiği, bunun da idareye keyfi karar alma imkânı sağladığı, dava konusu düzenlemede yalnızca meteorolojik nedenler ve arıza durumlarında ücret iadesinin öngörüldüğü, meteorolojik nedenler ve arıza durumları dışında kalan fakat firmaların kusurlarının bulunmadığı diğer hallerde ücret iadesi yapılmamasının, havayolu işletmelerine yönelik cezai nitelikli bir uygulama olduğu ve işletmelerin maddi açıdan zarara uğramasına neden olduğu, davanın reddine ilişkin temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Davalı idareler tarafından, Danıştay Onuncu Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.