Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2021/2021 K.2022/639

Dava konusu istem: 30/04/2015 tarih ve 29342 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Özel Kreş ve Gündüz Bakımevleri ile Özel Çocuk Kulüplerinin Kuruluş ve İşleyiş Esasları Hakkında Yönetmelik'in; 4. maddesinin (ö) bendinde yer alan "psikoloji, çocuk gelişimi, psikolojik danışmanlık ve rehberlik, öğretmenlik, sosyoloji, aile ve tüketici bilimleri" ibaresi ile 26. maddesinin, grup sorumlusu olacaklardan kreş ve gündüz bakımevlerinde görevlendirileceklerde aranacak niteliklerin sayıldığı 1. fıkrasının (a) bendinde "sosyal çalışmacılara" yer verilmemesine ilişkin düzenlemenin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 30/12/2020 tarih ve E:2015/3101, K:2020/7215 sayılı kararıyla;

Yönetmeliğin dava konusu 4. maddesinin (ö) bendinin incelenmesi;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 3. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde, sosyal çalışma görevlisi tanımına, 34. maddesinde de sosyal çalışmacıların görevlerine yer verildiği, Yönetmelik'in dava konusu (ö) bendinin iptali istenen ibaresinin anılan kanuni düzenlemeye uygun olarak hazırlandığının görüldüğü, bu nedenle, dava konusu düzenlemenin bu kısmında üst hukuk normlarına ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı,

Yönetmeliğin dava konusu 26. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin incelenmesi;

Dairelerinin 01/12/2020 tarihli ara kararına davalı idarece verilen cevapta; kreş ve gündüz bakımevlerinde grup sorumlusu olacak personelin görevleri dikkate alınarak, bu personelin aynı zamanda öğretmenlik eğitimi de almış olması gerektiği, sosyal hizmet bölümü mezunlarının aldığı eğitim dikkate alındığında bilgi, beceri ve donanım olarak anılan maddede sayılan meslek gruplarına denk olmadığı değerlendirilerek dava konusu düzenlemenin yapıldığının belirtildiği,

Dava konusu düzenleme ile yürürlükten kaldırılan Yönetmelikte, kreş ve gündüz bakımevleri ile çocuk kulüplerinde çalışabilecek meslek grupları arasından bir ayrım yapılmamasına rağmen; sosyal hizmet mezunlarının aldığı eğitim, bilgi, beceri ve donanımları dikkate alınarak, kreş ve gündüz bakımevlerinde grup sorumlusu olabilecek meslek grupları arasından çıkarılması yönündeki dava konusu düzenlemenin, kanun koyucu tarafından idareye tanınan düzenleme yetkisi uyarınca hazırlandığı, normlar hiyerarşisi, kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Yönetmeliğin 4. maddesinin (ö) bendi yönünden; sosyal inceleme raporuna, gerek hazırlanış gerekse içerik ve şekil olarak eğitim müfredatında yer veren tek fakülte/bölümün sosyal hizmet bölümü olduğu, anılan raporun pratiğe dayalı bir eğitim gerektirdiği, bu konuda sosyal hizmet uzmanlarının uygulamalı olarak aldıkları eğitimle deneyim ve beceri kazandıkları, bu nedenle rapor düzenleme yetkisinin sosyal hizmet uzmanlarına ait olduğu,

bu raporun başka bölüm mezunları tarafından düzenlenmesinin hizmetin niteliğinin düşmesine neden olacağı, Uluslararası Sosyal Hizmetler Organizasyonu kararı gereğince, yurt dışında gönderilecek sosyal inceleme raporlarının sosyal hizmet uzmanlarınca hazırlanması şartının arandığı ve davalı idarece bu kurala uyulduğu, buna rağmen yurt içinde kullanılacak raporlar için aynı hassasiyetin gösterilmediği, düzenleme yapılırken Yükseköğretim Kurumu ve diğer eğitim kurumlarından görüş alınmamasının hukuka aykırı olduğu, Yönetmeliğin 26. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi yönünden;

sosyal hizmet uzmanlarının, ekonomik, sosyal ve kültürel anlamda sorunlu olan kişi, grup ya da toplulukların tespiti ve bunların sorunlarının çözümüne yardımcı oldukları, lisans eğitimlerinde aile ve çocuk refahı konularında bilgi ve tecrübe kazandıkları ve bu alanda gerekli görülen pozisyonlarda istihdam edildikleri, sosyal hizmet kuruluşlarının ihtisas kuruluşları olduğu ve buralarda görev yapacak personelin sırf bu alanda eğitilmiş olması gerektiği, bu nedenle sosyal hizmet uzmanlarının Kreş ve Gündüz Bakımevlerinde grup sorumlusu olarak sayılmamasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu,

davanın reddi yolunda verilen temyize konu Daire kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Danıştay Onuncu Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.