Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2021/3104 K.2022/261

Dava konusu istem: Davacı Sendika tarafından,12/08/2009 tarih ve 27317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Taşra Teşkilatı Personelinin Yer Değiştirme Suretiyle Atanmalarına İlişkin Yönetmelik'in, 25/03/2016 tarih ve 29664 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve anılan Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 2. maddesi ile değiştirilen;

1- 14. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendindeki, "Bu bent hükümlerine göre il müdürlüklerinden atanma talebinde bulunan personelin ayrılacağı il müdürlüğünün norm kadro doluluk oranının % 50’nin altında olması veya atama sonrasında %50’nin altına düşecek olması halinde hizmetlerin aksamaması için atanma talebi uygun görülmez." şeklindeki son cümlenin;

2- 14. maddesinin 1. fıkrasının (e/2) alt bendindeki, "İl müdürlüğünden ilçelere, il merkezindeki ilçelerden il merkezindeki diğer ilçelere ve il müdürlüğüne, normu uygun olmak kaydı ile ihtiyaç halinde Valiliklerce her zaman atama yapılabilir. Unvan itibariyle norm fazlalığı olan ilçelerde çalışanlar ise normu uygun olmak kaydıyla, il merkezi dışındaki diğer ilçelere dönem ve puana bağlı olmaksızın Valiliklerce atanabilirler." kuralının;

3- 14. maddesinin 1. fıkrasının (e/3) alt bendindeki, "puana bağlı olmaksızın" ibaresinin,

4- 14. maddesinin 1. fıkrasının (e/6) alt bendindeki, "Bu şekilde çalıştırılacak personelin mezun olduğu bölümler de dikkate alınarak ihtiyaç halinde il müdürlüğünden ilçelere, ilçelerden de diğer ilçelere veya il müdürlüğüne görev yeri değiştirilebilir." şeklindeki son cümlenin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay İkinci Dairesinin 22/06/2021 tarih ve E:2016/2903, K:2021/2264 sayılı kararıyla;

Anayasa'nın -davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan şekliyle- 124.; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 72.; 25/06/1983 tarih ve 18088 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Devlet Memurlarının Yer Değiştirme Suretiyle Atanmalarına İlişkin Yönetmelik'in 3., 4., 5., 8., 9., 16., 19., 26. ve 28.; davaya konu Yönetmeliğin 4., 5., 6. ve 14. madde düzenlemelerine yer verildikten sonra,

Dava konusu Yönetmeliğin 14. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendindeki "Bu bent hükümlerine göre il müdürlüklerinden atanma talebinde bulunan personelin ayrılacağı il müdürlüğünün norm kadro doluluk oranının % 50’nin altında olması veya atama sonrasında %50’nin altına düşecek olması halinde hizmetlerin aksamaması için atanma talebi uygun görülmez." şeklindeki son cümlenin; aynı maddenin 1. fıkrasının (e/2) alt bendindeki "İl müdürlüğünden ilçelere, il merkezindeki ilçelerden il merkezindeki diğer ilçelere ve il müdürlüğüne, normu uygun olmak kaydı ile ihtiyaç halinde Valiliklerce her zaman atama yapılabilir.

Unvan itibariyle norm fazlalığı olan ilçelerde çalışanlar ise normu uygun olmak kaydıyla, il merkezi dışındaki diğer ilçelere dönem ve puana bağlı olmaksızın Valiliklerce atanabilirler." kuralının ve (e/3) alt bendindeki "puana bağlı olmaksızın" ibaresinin iptali istemi yönünden;

Anılan düzenlemelerin, Danıştay İkinci Dairesinin 29/03/2018 tarih ve E:2016/2388, K:2018/2116 sayılı kararıyla iptal edildiği, davalı idarenin temyiz isteminin ise Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 18/06/2020 tarih ve E:2018/3593, K:2020/1018 sayılı kararı ile reddedilerek söz konusu kararın onandığı,

Bu durumda, aynı düzenlemeler ile ilgili iptal istemi hakkında ayrıca bir karar verilmesine yer bulunmadığı,

Dava konusu Yönetmeliğin 14. maddesinin 1. fıkrasının (e/6) alt bendindeki, "Bu şekilde çalıştırılacak personelin mezun olduğu bölümler de dikkate alınarak ihtiyaç halinde il müdürlüğünden ilçelere, ilçelerden de diğer ilçelere veya il müdürlüğüne görev yeri değiştirilebilir." şeklindeki son cümlenin iptali istemi yönünden;

İdarelerin, normlar hiyerarşisine aykırı olmayacak şekilde, hizmette etkinliğin sağlanması için gerekli önlemleri alma hususunda takdir yetkisine sahip olduğu, kamu hizmetlerinin hangi koşullar altında ve nasıl yürütüleceğini önceden saptamak her zaman mümkün olmadığı için, gelişen durumlara ayak uydurmak ve ortaya çıkan ihtiyaçları karşılayabilmek amacıyla gerekli düzenlemeleri yapma hususunda idarelerin takdir yetkisi bulunduğu,

Devlet Memurlarının Yer Değiştirme Suretiyle Atanmalarına İlişkin Yönetmelik'te, yer değiştirme suretiyle atamaların kadro imkanları gözönünde bulundurularak, memurların bölgeler arasında adil ve dengeli dağılmasını sağlamak esasıyla, personelin öğrenimi, uzmanlığı, iş tecrübesi, mesleki bilgisi gibi özellikleri ile boş kadro durumu gözönünde bulundurularak kurumlarınca hazırlanan bir plan dâhilinde yapılacağının hükme bağlandığı; dava konusu Yönetmelik'te de, atama ve nakillerde hizmet puanı, kura veya belirli bir süre çalışma gibi kriterlerin belirleyici olduğu ve personelin, hizmet bölgeleri ve grupları arasında, hizmet gerekleri de dikkate alınarak adil ve dengeli dağılımının sağlanmasının esas alınacağının belirtildiği,

Dava konusu Yönetmelik'in 14. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde, il içerisindeki ilçeler arası ve ilçelerden il merkezine, il merkezinden ilçelere yapılacak yer değişikliklerine ilişkin hükümlerin düzenlendiği; incelenen (e/6) alt bendinde ise; her türlü tarım işletmelerinden/üreticilerinden sorumlu personel ile kontrol ve denetim faaliyeti yürüten personelin, sorumlu oldukları veya kontrol ve denetim faaliyeti yürüttükleri aynı ilçede bulunan tarımsal işletmelerdeki/üreticilerindeki görevlerinin beş yıldan fazla olmamak kaydıyla değiştirilebileceği; bu şekilde çalıştırılacak personelin mezun olduğu bölümler de dikkate alınarak ihtiyaç halinde il müdürlüğünden ilçelere, ilçelerden de diğer ilçelere veya il müdürlüğüne görev yerinin değiştirilebileceğinin hüküm altına alındığı,

Anılan düzenleme ile her türlü tarım işletmelerinden/üreticilerinden sorumlu; kontrol ve denetim faaliyeti yürüten Yönetmelik kapsamındaki personelin ihtiyaç halinde il içerisinde yer değiştirme suretiyle atanmasında, diğer yer değiştirme kriterleri yanında mezun olduğu bölümün de dikkate alınacağının belirlenmiş olmasında idarenin, mevzuat yapma konusunda sahip olduğu takdir yetkisini, kamu yararı ve hizmet gereklerini gözeterek üst hukuk normlarına aykırı olmayacak şekilde kullandığı sonucuna varıldığından, dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı

gerekçesiyle,

Yönetmelik'in 14. maddesinin 1. fıkrasının (e/6) alt bendindeki "Bu şekilde çalıştırılacak personelin mezun olduğu bölümler de dikkate alınarak ihtiyaç halinde il müdürlüğünden ilçelere, ilçelerden de diğer ilçelere veya il müdürlüğüne görev yeri değiştirilebilir." şeklindeki son cümlenin iptali istemi yönünden davanın reddine, diğer kısımlar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu Yönetmeliğin 14. maddenin 1. fıkrasının (e/6) alt bendindeki düzenlemenin personelin yer değiştirme suretiyle atamasının yapılması için uydurulmuş bir kılıf olduğu; zira şimdiye kadar yapılan hiçbir atamada bölüm bazlı değerlendirme yapılmadığı, öğrencilerin ziraat fakültelerinden ziraat mühendisi olarak mezun olduğu, davalı Bakanlığın mühendis alımlarında da bölüm bazlı değerlendirme yapmadığı, İdarenin ziraat mühendisinin her işi yapmakla yükümlü olduğu yaklaşımını benimsediği, küçük ilçelerde bir veya iki ziraat mühendisi çalıştığı ve bunların kendi bölümleri dışında pek çok işte görevlendirildiği, %50 doluluk oranını sağlayamayan davalı İdarenin zaten bölüm bazlı atama yapmaya yeterli personel bulamayacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Danıştay İkinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın davanın reddine ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın anılan kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.