KÜNYE
Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu 2021/3384 E., 2022/836 K.·T.C. Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu
- Daire
- İdare Dava Daireleri Kurulu
- Karar tarihi
- 14 Mart 2022
- Esas No
- 2021/3384
- Karar No
- 2022/836
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ...Bakanlığı
- Vekili
- Hukuk Müşaviri ...
- İstemin konusu
- Danıştay Onuncu Dairesinin 07/04/2021 tarih ve E:2016/12629, K:2021/1656 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
509 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 07/03/2016 tarih ve 29646 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, İşyeri Hekimi ve Diğer Sağlık Personelinin Görev, Yetki, Sorumluluk ve Eğitimleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 5. maddesiyle, 20/07/2013 tarih ve 28713 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan İşyeri Hekimi ve Diğer Sağlık Personelinin Görev, Yetki, Sorumluluk ve Eğitimleri Hakkında Yönetmeliğe eklenen Geçici 9. maddenin iptali ile işyeri hekimliği belgesinin geçersiz kabul edilmesi nedeniyle iş akdinin feshine neden olunduğu gerekçesiyle (1) yıllık kazanç kaybı olarak 72.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın iş akdinin fesih tarihi olan 21/06/2016 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 07/04/2021 tarih ve E:2016/12629, K:2021/1656 sayılı kararıyla;
Dava konusu Yönetmelikte, yetkilendirilen kişi ve kurumlara ilişkin bir belgelendirme sisteminin öngörüldüğü ve yetki belgelerinin beş yılda bir vize ettirilmesinin kurala bağlandığının açık olduğu,
Vize zorunluluğunun yerine getirilmesine ilişkin dava konusu düzenlemenin, vize süresi dolan veya süresi (60) günden az kalan işyeri hekimliği belgesine sahip olanlara bu maddenin yayımı tarihi itibarıyla (60) gün içerisinde vize işlemlerini tamamlatmaları gerektiğinin bildirilmesinden ibaret, vize süresi dolanlar için bir uyarı niteliğinde olduğunun anlaşıldığı,
Bu durumda, İşyeri Hekimi ve Diğer Sağlık Personelinin Görev, Yetki, Sorumluluk ve Eğitimleri Hakkında Yönetmeliği bir bütün olarak değerlendirildiğinde dava konusu düzenlemede üst düzenleyici kurallara, kamu yararına ve hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı,
Dava konusu Yönetmelik düzenlemesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, bu düzenlemeye dayanılarak tesis edilen işyeri hekimliği belgesinin askıya alınması işleminde de hukuka aykırılık bulunmadığı, dolayısıyla davacının maddi ve manevi tazminat istemlerinin de reddi gerektiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, Daire kararında, davalı idare tarafından yapılması gereken bildirimin usulüne ilişkin herhangi bir tartışma yapılmaksızın genel düzenleyici işlemin hukuka uygun olduğu betirtilmekle yetinilmiş olmasının hukuka aykırı olduğu, gerekçeli karar hakkının ihlal edildiği, mevzuatta işyeri hekimliği belgelerinin vize edilmesine ilişkin bir yükümlülüğün bulunmadığı, düzenlemenin kamu yararı amacını taşımadığı, ölçüsüz olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu, E. 2021/3384, K. 2022/836, 14 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama