Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2021/3607 K.2022/935

Dava konusu istem: 15/05/2014 tarih ve 29001 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Tıbbi Cihaz Satış, Reklam ve Tanıtım Yönetmeliği'nin 26 ncı maddesinin dördüncü fıkrasının, 33 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ve Ek-3' ün iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 09/11/2020 tarih ve E:2019/12376, K:2020/4640 sayılı kararıyla; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 02/05/2019 tarih ve E:2017/3120, K:2019/2082 sayılı kısmen bozma kararına uyularak,

15/05/2014 tarih ve 29001 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Tıbbi Cihaz Satış, Reklam ve Tanıtım Yönetmeliği'nin eki "Ek-3 Satış Merkezleri Haricinde Satışı Yapılabilecek Cihaz Listesi" yönünden;

Dava tarihindeki adıyla 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin mülga 2., mülga 27. ve mülga 40. maddelerine; dava tarihinde yürürlükte bulunan ve 07/03/2012 tarih ve 28226 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren mülga Sağlık Bakanlığı Bağlı Kuruluşları Hizmet Birimlerinin Görevleri ile Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 11. maddesine; Tıbbi Cihaz Satış, Reklam ve Tanıtım Yönetmeliği'nin 4., 7. ve 26. maddelerine ve dava konusu hükümlerine; Tıbbi Cihaz Yönetmeliği, Vücuda Yerleştirilebilir Aktif Tıbbi Cihazlar Yönetmeliği ve Vücut Dışında Kullanılan (İn Vitro) Tıbbi Tanı Cihazları Yönetmeliği'nin ilgili hükümlerine yer verilerek,

Mevzuata göre, güvenli ve teknik düzenlemelere uygun olarak piyasaya arz edilecek tıbbi cihazların satış, reklam ve tanıtım faaliyetlerine ilişkin usul ve esasları düzenleme konusunda yetkili olan davalı idarenin; dava konusu Yönetmelik kapsamındaki cihazların esas olarak yetkilendirilmiş (yetki belgesi sahibi) gerçek veya tüzelkişiler tarafından satışının yapılabileceğini öngördüğü, bu belge olmaksızın cihaz satışının mümkün olmadığı, ancak Ek-3 sayılı Listede yer alan on adet ürünün yetki belgesi olmaksızın gazete, radyo, televizyon, telefon aracılığıyla ya da kapıdan veya internet üzerinden satışının yapılmasına izin verildiği,

Yetki belgesi aranmaksızın satışı yapılabilecek ürünlere bakıldığında, bu alanda düzenleme yapma yetkisine sahip idarenin de belirttiği üzere bunların ağırlıklı olarak risk düzeyi düşük ve doğrudan tüketicilerin kullanımına yönelik ürünler olduğu, bu ürünlerin yetkili merkez olmaksızın her yerde satışına izin verildiği,

Yönetmelik kapsamında yer alan ürünler için esas olarak yetki belgesi ile satış yapılmasının hukuka ve kamu yararına uygun olduğu dikkate alındığında, ürünlere ilişkin teknik mevzuatı hazırlama yetkisine sahip idarenin, esas olan kuraldan istisna tutulacak ürünleri belirlemesinde de hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, Yönetmeliğin eki "Ek-3 Satış Merkezleri Haricinde Satışı Yapılabilecek Cihaz Listesi"nin iptali istemi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, incelenmesi gereken hukuki sorunun idarenin düzenleme yetkisinin bulunup bulunmadığı değil, işlemin konu ve amaç yönlerinden hukuka uygunluğu olduğu; Yönetmeliğin Ek-3 düzenlemesinin belirlilik, öngörülebilirlik gibi hukuki güvenliği ilgilendiren ilkeleri ve ölçülülük ilkesini ihlal ettiği; düzenlemenin kamu yararını amaçlamadığı, davalı idareden daha üst bir konumda bulunan Sağlık Bakanlığı tarafından Avrupa Birliği mevzuatından iktibas edilen serbest dolaşım ilkesine aykırı olduğu; hangi ürünlerin internet üzerinden satışının yasak olduğuna dair yeni bir liste oluşturulması icap ettiği belirtilerek, Daire kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Danıştay Onuncu Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin ikinci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulmasının;

"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,

b) Hukuka aykırı karar verilmesi,

c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkün olduğu belirtilmiş; dördüncü fıkrasında, "Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde bu madde ile ısrar hariç 50. madde hükümleri kıyasen uygulanır." hükmüne yer verilmiş; 50. maddesinin dördüncü fıkrasında ise, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükme bağlanmıştır.

Danıştay Onuncu Dairesinin temyize konu kararı; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 02/05/2019 tarih ve E:2017/3120, K:2019/2082 sayılı kararında belirtilen gerekçeler göz önüne alınarak verilmiş bir karar olduğundan, usul ve hukuka uygun bulunmakta ve bozulmasını gerektirecek bir hukuka aykırılık taşımamaktadır.