Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2021/756 K.2021/1700

Dava konusu istem: Davacı şirketin tesisinde, işleme lisansı alınmaksızın biodizel üretimi yapıldığından bahisle 50.000,00-TL ve üretilen biodizelin lisans alınmaksızın piyasada kullanıcılara satıldığından bahisle 600.000,00-TL olmak üzere toplam 650.000,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onüçüncü Dairesinin 03/11/2020 tarih ve E:2019/1739, K:2020/2956 sayılı kararıyla;

Dairelerinin 05/11/2013 tarih ve E:2011/4583, K:2013/2733 sayılı dava konusu Kurul kararının lisanssız olarak biodizel satışı yapmak fiili nedeniyle verilen 50.000,00-TL tutarındaki idarî para cezasına ilişkin kısmının iptaline, lisanssız olarak biodizel üretimi yapmak fiili nedeniyle verilen 600.000,00-TL tutarındaki idari para cezası yönünden ise davanın reddine ilişkin kararının, taraflarca aleyhlerine olan kısımlarına yönelik temyiz edilmesi üzerine, Danıştay İdarî Dava Daireleri Kurulunun 28/12/2016 tarih ve E:2014/1899, K:2016/3910 sayılı kararı ile;

"Temyize konu dosyanın incelenmesinden. 03/11/2009 gün, 2302/7 sayılı Kurul kararı ile davacı şirketin, işleme lisansı olmaksızın biyodizel üretimi yaptığı ve ürettiği biyodizeli piyasada kullanıcılara sattığından bahisle, yazılı savunmasının alınmasına karar verildiği, anılan Kurul kararının Denetim Dairesi Başkanlığı'nın … gün, … sayılı yazısı ekinde davacı şirketin "Afyonkarahisar - Antalya Karayolu ….

Km Kusura Kasabası Yanı Sandıklı/Afyonkarahisar" adresine tebligata çıkarıldığı. 29/12/2009 tarihli tebliğ mazbatasında, davacı şirket yetkililerinin iş yerinde bulunmadığı, tebligatı alacak durumda olmadığı yolunda herhangi bir kayıt düşülmeden, tebliğ evrakının "aynı adreste çalışan …'ya" tebliğ edildiğinin belirtildiği, bunun üzerine, yasal süre içinde savunma yapılmadığı belirtilerek dava konusu işlemin tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; davacı şirkete, işleme lisansı olmaksızın biyodizel üretimi yaptığı ve ürettiği biyodizeli piyasada kullanıcılara sattığından bahisle idari para cezası verilmişse de, dava konusu Kurul kararı alınmadan önce usulüne uygun şekilde savunma isteme yazısının tebliğ edilmesi gerektiğinden, davalı idarece yukarıda belirtildiği şekilde tebligat işlemlerinin yaptırılmamasının, savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğu anlaşıldığından, savunma isteme yazısının usule aykırı olarak tebliğ edilmesi nedeniyle, idarî para cezası uygulanmasına ilişkin uyuşmazlık konusu Kurul kararında hukuka uygunluk görülmemiştir." gerekçesiyle davacının temyiz isteminin kabulüyle Daireleri kararının bu kısmının bozulmasına karar verildiği,

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihaî kararlarının Danıştaya temyiz edilebileceği; 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde, İdari Dava Daireleri Kurulunun, idari dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen kararları temyizen inceleyeceği; 2577 sayılı Kanun'un 49/4 ve 50. maddelerinde Danıştay dava dairelerinin ilk derece mahkemesi olarak verdiği kararların temyizen bozulması hâlinde ise Danıştay dava dairelerine ısrar imkânı tanımayıp, Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurulları kararlarına uyulmasının zorunlu olduğunun kurala bağlandığı,

Aktarılan Kanun hükümlerine göre, Danıştay dava dairelerince ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurullarınca bozulması hâlinde Danıştay dava dairelerine ısrar imkânı tanınmadığından, bozma kararına uyularak İdari Dava Daireleri Kurulu kararında belirtilen gerekçelerle,

dava konusu Kurul kararının lisanssız olarak biodizel üretimi yapmak fiili nedeniyle 600.000,00 -TL tutarında idarî para cezası verilmesine ilişkin kısmının da iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, tebligatların mevzuatta belirtilen usullere uygun olarak yapıldığı; tebligat mevzuatının Dairece dar yorumlandığı; mazbataya açıkça yazılmamış olmasının tebligat prosedürlerinin uygulanmadığı anlamına gelmediği; savunma hakkının kısıtlanmasının söz konusu olmadığı; davaya konu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, Danıştay Onüçüncü Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu, temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;

"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,

b) Hukuka aykırı karar verilmesi,

c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkün olduğu belirtilmiş; dördüncü fıkrasında, "Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde bu madde ile ısrar hariç 50. madde hükümleri kıyasen uygulanır." denilmiş; 50. maddesinin dördüncü fıkrasında ise Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükme bağlanmıştır.

Danıştay Onüçüncü Dairesinin temyize konu kararı; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 28/12/2016 tarih ve E:2014/1899, K:2016/3910 sayılı kısmen bozma kararında belirtilen gerekçeler göz önüne alınarak verilmiş bir karar olduğundan, usul ve hukuka uygun bulunmakta ve bozulmasını gerektirecek bir hukuka aykırılık taşımamaktadır.