Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2023/1952 K.2024/91

2- ... Başkanlığı VEKİLİ : ... 3- ... Kurumu VEKİLİ : ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Sendikası VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

Danıştay Onikinci Dairesinin 09/11/2022 tarih ve E:2020/2626, K:2022/5330 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Bakanlar Kurulunun 28/12/2011 tarih ve 2011/2634 sayılı kararı ile yürürlüğe konulan Türkiye İstatistik Kurumunda 2012 Yılında Geçici Personel Çalıştırılması ile Kurum Dışından Görevlendirilecek Kamu Personeline İlişkin Usul ve Esasların Belirlenmesi ve Ödenecek Ücretlere Dair Karar'ın 3. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "en az 2 yıllık yüksek öğrenim programından mezun olmak ve 30 yaşını tamamlamamış olmak" ibaresinin, 4. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "en az 2 yıllık yüksek öğrenim mezunu" ibaresinin ve aynı maddenin 5. fıkrasının, 6. maddesinin, 8. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (b) bentlerinin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onikinci Dairesinin 09/11/2022 tarih ve E:2020/2626, K:2022/5330 sayılı kararıyla;

Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 09/03/2020 tarih ve E:2018/3658, K:2020/633 sayılı kısmen bozma kararına uyularak,

Anayasa'nın 18., 55. ve 90. maddelerinde; Cebri veya Mecburi Çalıştırmaya İlişkin ILO Sözleşmesi'nin (29 No'lu Sözleşme) 1. ve 14. maddelerinde; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun, dava konusu Bakanlar Kurulu Kararı'nın alındığı tarihte yürürlükte olan 4. maddesinin 1. fıkrasının (C) bendinde, 99., 147., 178. maddelerinde; 5429 sayılı Türkiye İstatistik Kanunu'nun 49. maddesinin 3. fıkrasında ve fıkrada yer alan “ayrıca en yüksek Devlet memuru aylığının (ek gösterge dâhil) %20’si oranında ödeme yapılır ve bu ödeme damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz.” ibaresinin, 11/10/2011 tarih ve 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 5. maddesiyle değiştirilmeden önce yer alan halinde yer alan kurallar aktarılarak,

Türkiye İstatistik Kurumunda 2012 Yılında Geçici Personel Çalıştırılması ile Kurum Dışından Görevlendirilecek Kamu Personeline İlişkin Usul ve Esasların Belirlenmesi ve Ödenecek Ücretlere Dair Karar'ın geçici personelin çalışma saatlerini düzenleyen 6. maddesinde yer alan düzenlemenin son cümlesinde atıf yapılan bu Karar'ın 4. maddesinin 4. fıkrasının, "Geçici personele, 5429 sayılı Kanunun 49 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen tutarda fazla çalışma ücreti ödenir. Bu ödeme damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Ödenen bu ücret, günlük normal çalışma saatlerini aşan süreler için yapılan fiili fazla çalışmanın da karşılığıdır." düzenlemesini içerdiği;

Kararda yer verilen mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, karşılığında bir ücret ödenmeksizin ya da izin hakkı tanınmaksızın fazla çalıştırma yapılmasının hukuken mümkün olmadığı,

Bu nedenle, dava konusu Karar'ın 6. maddesinin son cümlesinde, 5429 sayılı Türkiye İstatistik Kanunu'nun "Ödemeler" başlıklı 49. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen ödemenin (2011 yılında yapılan değişiklik sonrasında Kanun'da fazla çalışma ücreti olarak nitelendirilmemesine rağmen), bu Karar'ın 4. maddesinin 4. fıkrasına atıf yapılmak suretiyle, fazla çalışma ücreti olarak nitelendirilmesi ve bu ücretin,

yaptırılacak fazla çalışmaların karşılığı olarak belirlenerek ayrıca fazla çalışma ücreti ödenmemesi yolunda düzenleme yapılmasında üst hukuk normlarına uyarlık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle dava konusu Bakanlar Kurulunun 28/12/2011 tarih ve 2011/2634 sayılı kararı ile yürürlüğe konulan Türkiye İstatistik Kurumunda 2012 Yılında Geçici Personel Çalıştırılması ile Kurum Dışından Görevlendirilecek Kamu Personeline İlişkin Usul ve Esasların Belirlenmesi ve Ödenecek Ücretlere Dair Karar'ın 6. maddesinin son cümlesinde yer alan "Günlük mesai saatlerini aşan bu süreler için bu Karar'ın 4 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen

ödeme dışında ayrıca fazla çalışma ücreti ödenmez." kuralının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idareler tarafından, 4/C kapsamında çalışan personelin asli ve sürekli kamu hizmeti görmediği ve memur ya da kamu görevlisi olarak kabul edilemeyeceği; buna göre anılan kuralın hukuka uygun olduğu; iptal kararının, dava konusu Karar'ın 4. maddesinin 4. fıkrası hükümleri dikkate alınmaksızın verildiği, hukuken isabetsiz olduğu belirtilerek Daire kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin ikinci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulmasının;

"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,

b) Hukuka aykırı karar verilmesi,

c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkün olduğu belirtilmiş; dördüncü fıkrasında, "Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde bu madde ile ısrar hariç 50. madde hükümleri kıyasen uygulanır." denilmiş; 50. maddesinin dördüncü fıkrasında ise Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükme bağlanmıştır.

Danıştay Onikinci Dairesinin temyize konu kararı; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 09/03/2020 tarih ve E:2018/3658, K:2020/633 sayılı kısmen bozma kararında belirtilen gerekçeler göz önüne alınarak verilmiş bir karar olduğundan, usul ve hukuka uygun bulunmakta ve bozulmasını gerektirecek bir hukuka aykırılık taşımamaktadır.