Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2023/283 K.2024/116

Dava konusu istem: 10/01/2020 tarih ve 31004 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 14. maddesi ile asıl Yönetmeliğin Ek 1. maddesinde yer alan ücret tablosunda yapılan değişikliğin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Sekizinci Dairesinin 18/10/2022 tarih ve E:2020/2376, K:2022/5716 sayılı kararıyla;

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 1., 2., 4., 5., 26., 33. ve 34. maddelerine atıfta bulunularak,

Dairelerinin 10/06/2020 tarihli ara kararına davacı tarafından verilen cevapta, otobüsle yolcu taşımacılığı yaptığı, (D2) yetki belgesi almak için idareye başvuruda bulunmak istediği ancak, fiyatlardaki fahiş artış sebebiyle başvuru dahi yapamadığı belirtildiğinden, davacının isteminin yalnızca (D2) yetki belgesi ücretine ilişkin olan dava konusu 14. maddenin (d) bendine hasren incelendiği,

Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nin 73. maddesinde, yetki belgesi ücretlerinin alınma usullerinin düzenlendiği ve yetki belgesi almak isteyenlerden Ek-1'de yer alan ücret tablosunda belirlenen ücretlerin alınacağının kurala bağlandığı,

Davalı idarenin, yetki belgesi ücretlerinin tespiti hususunda takdir yetkisi bulunmakta ise de, bu yetkinin mutlak ve sınırsız bir yetki olmadığı, kamu hizmetinin gerekleri ve kamu yararı maksadı ile sınırlı bulunduğu, belirlenen ücretin, kamu hizmetinin gerekleri ve kamu yararı amacı açısından haklı kılacak objektif kriterlerin bulunması, bu belirlemenin sunulan hizmetin niteliği ile de orantılı olması gerektiği,

Uyuşmazlıkta, davalı idarenin, önceki düzenlemeye göre fahiş sayılacak bir oranda farklı ücret belirlemeyi haklı kılacak, somut ve objektif kriterler ortaya koyamadığı, düzenlemenin ayrıca, taşımanın ekonomik, kamu yararını gözetecek tarzda serbest rekabet ortamında ve ülke ekonomisinin gerektirdiği şekilde düzenlenmesi ilkelerine de aykırı olduğu gerekçesiyle,

10/01/2020 tarih ve 31004 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 14. maddesinde yer alan "d) D2 simgesinin bulunduğu satırdaki “15.000” ibaresi “165.000” olarak değiştirilmiştir." düzenlemesinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu ücret tablosunun 11/05/2021 tarihli düzenlemeyle değiştirildiği, bu nedenle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken düzenlemenin iptaline ve idareleri aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Üye Recep Kılıç'ın; dava dilekçesinde, 10/01/2020 tarih ve 31004 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 14. maddesi ile asıl Yönetmeliğin Ek 1. maddesinde yer alan ücret tablosunda yapılan değişikliğin iptali istenilmesine rağmen, Daire tarafından, hukuka uygunluk denetiminin, anılan Yönetmeliğin 14. maddesinin (d) bendine yönelik olarak hasren yapılmasında hukuki isabet bulunmadığı ve eksik inceleme yapıldığı yönündeki usule yönelik oylarına karşılık, dava dilekçesindeki davacı iddiaları dikkate alındığında, Dairece hasren inceleme yapılarak karar verilmesinde, yargılama usulü bakımından hukuka aykırılık görülmeyerek, uyuşmazlığın esasının incelenmesine geçildi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.