Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2023/3264 K.2024/2970

Dava konusu istem: Antalya ili, Kaş ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazı kapsayan alanda Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca 18/03/2022 tarihinde onaylanan Patara Özel Çevre Koruma Bölgesi 1/25.000 ölçekli Nazım İmar Planının iptali istenilmiştir. Daire kararının özeti: Danıştay Altıncı Dairesinin 20/09/2023 tarih ve E:2023/1983, K:2023/6722 sayılı kararıyla; 27/08/2015 tarihinde taşınmazı kapsayan alanda onaylanan Antalya-Burdur-Isparta Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı'nın 5.2, 5.17, 5.20 sayılı plan notlarına kararda yer verilerek,

1/100.000 ölçekli çevre düzeni planının ölçeği göz önünde bulundurulduğunda parsel bazında kararların üretilmesinin mümkün olmayacağı, bu planda gösterilemeyen kullanımların 1/25.000 ölçekli nazım imar planında yer alabileceği, üst ölçekli planlarda yer verilemeyen ayrıntıların ya da teknik olarak gösterimi imkansız fonksiyonların alt ölçekli planlarda yer almasının üst ölçekli plana aykırılık oluşturmayacağı, 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planında şematik veya sembol olarak gösterilen kullanımlara ilişkin yer seçimlerinin ilgili kurumların görüşleri doğrultusunda alt ölçekli planlarda kesinleştirileceği,

dolayısıyla Antalya-Burdur-Isparta Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planında "gelişme konut alanı" olarak belirlenen bir alanda alt ölçekli dava konusu 1/25000 ölçekli nazım imar planı ile taşınmazın "zeytinlik alan" olarak belirlenmesinin üst ölçekli plana aykırılık oluşturmayacağı,

Öte yandan, 3573 sayılı Kanun ile zeytinlik sahası statüsünde kabul edilen alanların daraltılmasının yasaklandığı; dava konusu parselin gelişme konut alanı şeklinde turizm amaçlı ya da yerleşim amaçlı planlanması durumunda, zeytinlik sahası statüsünde kabul edilen arazi kullanımının kalkacağı, bu durumunda anılan Kanun'a aykırılık teşkil edeceği, bu nedenle alanın tarımsal niteliği korunacak alan fonksiyonuyla planlanmasının hukuka uygun olduğu,

Ayrıca, 3573 sayılı Kanun'un 20. maddesinde hükme bağlanan koşulların, parselin bulunduğu sahanın, anılan Kanun'un yürürlüğe girmesinden evvel (28/02/1995 tarihinden önce) kesinleşmiş bir imar planının bulunmadığı dikkate alındığında, uyuşmazlığa konu taşınmaz açısından uygulanmasının hukuken mümkün olmadığı, bu yönden de dava konusu planda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle,

davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu işlemin 3194 sayılı Kanun'un 6. maddesine ve planlama hiyerarşisine aykırılık teşkil ettiği, taşınmazın tek başına zeytin ağaçlarının olduğu küçük bir bahçe olmayıp, etrafında zeytinlik alanlar olan 2.898,70m2 büyüklüğünde yüz ölçümüne sahip olduğu, 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planında "gelişme konut alanı" kullanımını tanınan parsel açısından, anılan kullanıma duyulan güven sonucunda, taşınmazın 18/02/2022 tarihinde satın alındığı, bu satın alma işleminden iki ay sonra askıya çıkarılan uyuşmazlık konusu nazım imar planı ile taşınmazın "zeytinlik" olarak belirlenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Danıştay Altıncı Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.