Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2024/2158 K.2024/3107

2- ... Valiliği VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

Danıştay Onuncu Dairesinin 14/02/2024 tarih ve E:2020/5138, K:2024/166 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Diş hekimi olan davacılar tarafından, haklarında yapılan şikayetin görüşüleceği Hasta Hakları Kurulunda meslek odasından bir temsilci bulunması istemlerinin reddine ilişkin 19/02/2010 tarih ve 23622 sayılı Ankara Valiliği işlemi ile bu işlemin dayanağı olan 26/04/2005 tarihli Hasta Hakları Uygulama Yönergesi'nin 11. ve 27. maddelerinin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 14/02/2024 tarih ve E:2020/5138, K:2024/166 sayılı kararıyla; Danıştay (kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 27/04/2016 tarih ve E:2013/2803, K:2016/2957 sayılı kararıyla, dava konusu işlemlerin iptaline karar verildiği, anılan kararın davalı idareler tarafından temyiz edilmesi üzerine, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 18/10/2018 tarih ve E:2016/4969, K:2018/4266 sayılı kararıyla bozulmasına karar verildiği; davacılar tarafından karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine ise, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 22/06/2020 tarih ve E:2019/2331, K:2020/1148 sayılı kararıyla karar düzeltme istemlerinin reddine karar verildiği;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava daireleri kararlarına karşı Danıştayda temyiz yoluna başvurulabileceği; 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde, idari dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların İdari Dava Daireleri Kurulunca temyizen inceleneceğinin hükme bağladığı; 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 4. fıkrasında ise, Danıştay dava dairelerine, ilk derece mahkemesi olarak verdikleri kararların temyizen bozulması halinde ısrar olanağı tanınmadığı;Buna göre, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyularak dava hakkında yeniden bir karar verilmesi gerektiği;

13/01/1983 tarih ve 17927 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliği'nin "Hasta Hakları Uygulaması" başlıklı Ek 1. maddesi, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 9. maddesinin (c) bendi, 181 sayılı Sağlık Bakanlığı'nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 43. maddesi ve 01/08/1998 tarih ve 23420 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Hasta Hakları Yönetmeliği'ne dayanılarak Sağlıkta Dönüşüm Programı çerçevesinde 26/04/2005 tarihinde yayımlanan Hasta Hakları Uygulama Yönergesi'nin 10. maddesi, dava konusu 11. maddesi, 13. maddesinin (a), (b), (d), (f), (j) ve (k) bendleri, dava konusu 27. maddesi, 28. maddesi ve "Müeyyideler ve Sorumluluklar" başlıklı 43. maddesine yer verilerek;

Tepebaşı Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde görevli davacı diş hekimleri tarafından ... isimli hastanın, Merkez Hasta Hakları Birimine yaptığı şikayet başvurusu üzerine, haklarındaki bu şikayetle ilgili olarak 03/03/2010 tarihinde toplanacak olan Hasta Hakları Kurulunda meslek odasından bir temsilcinin de bulunması istemiyle Başhekimliğe başvurulduğu, Başhekimliğin görüş sorduğu Ankara Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü tarafından dava konusu ... tarih ve ... sayılı yazı ile; Sağlık Bakanlığı Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğünün 26/04/2005 tarih ve 3077 sayılı Hasta Hakları Uygulama Yönergesi'nde meslek odası temsilcisinin Kurul üyeleri arasında yer almadığı, bu nedenle de Kurula katılımlarının söz konusu olmadığının bildirilmesi üzerine davanın açıldığı;

Yönerge'nin 1. maddesinde belirtildiği üzere; kapsamındaki sağlık kurum ve kuruluşlarında hasta hakları uygulamalarının insan haysiyetine yakışır şekilde herkesin "hasta haklarından" faydalanabilmesinde, hak ihlallerinden korunabilmesinde ve gerektiğinde hukuki korunma yollarını fiilen kullanabilmesinde hasta hakları uygulamalarının planlanması, değerlendirilmesi, uygulanması ve denetlenmesi ile ilgili esas ve usulleri belirleyerek sağlık hizmetlerinin eşit, kaliteli ve etkin olarak sunumunu sağlamak amacı ile yayımlandığı,

hastane hasta hakları biriminden gelen raporları değerlendirmek, sonuçlandırmak ve hasta hakları uygulamalarının geliştirilmesine yönelik önerilerde bulunmak amacıyla Hasta Hakları Kurullarının oluşturulduğu, bu Kurullara şikayet edilen personel hakkında doğrudan yaptırım uygulama yetkisi verilmediği, Kurulun idareye görüşünü sunmakla yükümlü kılındığı ve idarenin gerekli önlemleri almak ve girişimlerde bulunmakla sorumlu tutulduğu;

Bu haliyle hasta hakkı ihlali açısından değerlendirme yapan ve önerilerde bulunarak vardığı sonucu idareye bildiren Hasta Hakları Kurulunda davacı diş hekimlerinden oluşan meslek odasına yer verilmemesine ilişkin dava konusu Hasta Hakları Uygulama Yönergesi'nin 11. ve 27. maddelerinde ve bu hususu açıklayan Ankara Valiliğinin ... tarih ve ... sayılı işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı;

Ayrıca, hasta hakkı ihlali açısından Kurul tarafından bir değerlendirme yapıldıktan sonra personel hakkında 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu kapsamında disiplin soruşturması açılması veya fiilin suç teşkil etmesi halinde 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümlerine göre işlem başlatılması halinde anılan mevzuata göre şikayet edilen personel tarafından savunma hakkının kullanılabileceği, bu işlemlere de Anayasa'nın 125. maddesi uyarınca yargı yolunun açık olduğu hususları göz önünde bulundurulduğunda;

diş hekimlerinden oluşan meslek odası temsilcisinin Kurulda yer almamasında, savunma hakkını da içeren Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin “Adil yargılanma hakkı” kenar başlıklı 6. maddesi ile Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama hürriyetine aykırı bir yön de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacılar tarafından, Hasta Hakları Kurulunda meslek örgütü temsilcisinin yer almamasının adil yargılanma ilkesine ve hizmetin gereklerine aykırı olduğu, temyize konu Daire kararında hem duruşmalı işler için hem de duruşmasız işler için olmak üzere iki ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin mevzuata aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Davalı idareler tarafından, Danıştay Onuncu Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Diğer yandan, davacılar tarafından temyiz dilekçesinde, temyize konu Daire kararında hem duruşmalı işler için hem de duruşmasız işler için olmak üzere iki ayrı vekalet ücretine hükmedildiği ileri sürülmüş ise de, kararın hüküm kısmının incelenmesinden, davalı Ankara Valiliği vekili duruşmaya katılmadığından Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde duruşmasız işler için öngörülen 17.100 TL vekalet ücretinin yarısının söz konusu idareye verilmesine;

diğer davalı Sağlık Bakanlığı vekili duruşmaya katıldığından duruşmalı işler için öngörülen 34.200 TL vekalet ücretinden 17.100 TL 'nin mahsubu ile 17.100 TL nin adı geçen idareye verilmesine hükmedildiği anlaşılmış olup, bu anlamda, davalı vekillerine duruşmaya katılıp katılmadıkları gözetilerek ilgili tarifedeki vekalet ücretinin yarısına hükmedildiği ve bu doğrultuda tek bir vekalet ücretinin davalılar arasında duruşmaya katılım durumlarına göre paylaştırıldığı görüldüğünden, davacının iki ayrı vekalet ücretine hükmedildiği yönündeki iddiasına itibar edilmemiştir.