Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.1999/218 K.1999/466

İstemin Özeti

57 seri nolu Kurumlar Vergisi Genel Tebliğinin "Dernek ve Vakıfların Gayrimenkul Kira Gelirlerinde Tevkifat" başlıklı V.bölümünde yer alan tevkifatın yapılması bakımından kamuya yararlı dernek veya vakfın Bakanlar Kurulunca vergi muafiyeti tanınmış vakıf olmasının önem arzetmediği, hiçbir ayrım yapılmaksızın dernek ve vakıflara ödenen kira bedellerinden, tevkifat yapılması gerektiğine ilişkin düzenlemenin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Davayı inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesi 11.3.1999 günlü, E:1998/504, K:1999/1006 sayılı kararıyla.

Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü maddesinde tevkifatın, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben yapılacağının belirtildiği ancak, maddede istihkak sahiplerinin gelir veya kurumlar vergisine tabi olup olmamaları yönünden ayrıca bir ayrım yapılmadığı, bu maddenin 5 inci bendinin (b) alt bendinde vakıf ve dernekler gibi kural olarak kurumlar vergisine tabi olmayan kuruluşların gayrımenkullerinin kiralanması karşılığı yapılan ödemelerin gelir vergisi tevkifatına tabi tutulacağının düzenlendiği,

maddede istihkak sahiplerinin gelir vergisine mahsuben yapılacağı ifade edilen tevkifatın, vergiye tabi olmayanlar yönünden nihai vergilemeyi amaçladığı, bu haliyle Tebliğle getirilen düzenlemenin kanuna aykırı olmadığı gerekçesiyle davayı reddetmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiş, kurumlar vergisinden muaf tutulan vakıfların, kira ödemeleri nedeniyle kesilen vergilerin mahsup edileceği bir vergi bulunmadığı, 3946 sayılı Yasa ile Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü maddesinin 5 numaralı bendinin (b) alt bendindeki düzenlemeden sonra yayımlanan 47 ve 57 seri nolu Kurumlar Vergisi Tebliğlerinin farklı açıklamalar içerdiği, 57 nolu Tebliğin yasaya aykırı olduğu ileri sürülerek ilgili bölümünün iptali istenmiştir.

Savunmanın Özeti: Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

Danıştay Tetkik Hakimi ...'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar anılan kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı ...'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Danıştay Dördüncü Dairesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulunca, dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

57 seri nolu Kurumlar Vergisi Genel Tebliğinin "Dernek ve Vakıfların Gayrimenkul kira gelirlerinde tevkifat" başlıklı V.Bölümünün iptali istemiyle açılan davayı reddeden Danıştay Dördüncü Dairesinin 11.3.1999 günlü, E:1998/504, K:1999/1006 sayılı kararı temyiz edilmiştir.

Gelir Vergisi Kanununun 70 inci maddesinde sahipleri, zilyetleri, irtifak ve intifa hakkı sahipleri tarafından binaların kiraya verilmesinden elde edilen iratlar gayrimenkul sermaye iradı olarak tanımlanmış ve vergiye tabi tutulmuştur.

Aynı Kanunun 94 üncü maddesinin 5 inci bendinin (b) alt bendinde vakıflar ve derneklere ait gayrimenkullerin kiralanması karşılığında bunlara yapılan kira ödemelerinden gelir vergisi tevkifatı yapılması zorunlu tutulmuştur.

Vergilendirme dönemini belirleyen Gelir Vergisi Kanununun 108 inci maddesinin 4 üncü bendinde ise tevkif yoluyla ödenen vergilerde istihhak sahipleri ayrıca yıllık beyanname vermeye mecbur değillerse tevkifatın ilgili bulunduğu dönemlerin vergilendirme dönemi sayılacağı, kesilen veya kesilmesi gereken vergilerin yıllık verginin yerine geçeceği kurala bağlanmıştır.

Vakıfların vakıf amacı dışında kiraya vererek gelirinden yararlandıkları taşınmazların kira gelirlerinin Gelir Vergisi Kanununun 70 inci maddesi uyarınca vergi kapsamına alınan diğer kira gelirlerinden farklı nitelik taşımadıkları açıktır.

Taşınmazlarını kiraya vererek gayrimenkul sermaye iradı elde eden vakıflara, Kurumlar Vergisi Kanunu veya özel kanunları gereği kendi faaliyetleri ile ilgili olarak Bakanlar Kurulunca vergi muafiyeti tanınmasının gayrimenkul sermaye iradının vergilendirilmesine etkisinin bulunmadığı Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü maddesinin 5/b bendinin açık hükmünden de anlaşılmaktadır.