Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2001/458 K.2002/35

... Vergi Mahkemesi ... gün ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla; yükümlü şirketin 31.1.1996 tarihi itibarıyla faaliyetini durdurduğunu vergi dairesine bildirdiği, aksine bir tespitin de bulunmadığı, bu durumda ilgili dönemlerde faaliyette olmadığı anlaşılan yükümlü şirketin beyanname verme zorunluluğu bulunmadığından adına kesilen usulsüzlük cezasında isabet görülmediği gerekçesiyle cezayı kaldırmıştır.

Vergi dairesi başkanlığının temyiz istemini inceleyen Danıştay Onbirinci Dairesi 4.4.2000 gün ve E:1999/419, K:2000/1260 sayılı kararıyla; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 161 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 40 ıncı maddesinin üçüncü bendinin birlikte incelenmesinden katma değer vergisi beyannamesinin faaliyete bağlı olarak değil, mükellefiyetin varlığına bağlı olarak verildiğinin anlaşıldığı, faaliyetine geçici bir süre ara veren yükümlü şirket işini bırakmış olmayacağından,

faaliyetin geçici olarak durdurulduğu dönemler için de katma değer vergisi beyannamesi vermesi gerektiği gerekçesiyle kararı bozmuştur.

Bozma kararına uymayan ... Vergi Mahkemesi ... gün ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe ile ısrar etmiştir.

Israr kararı vergi dairesi başkanlığı tarafından temyiz edilmiş ve kesilen cezanın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenmiştir.

Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir.

Danıştay Tetkik Hakimi Özlem ...'nın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar ısrar kararının bozulmasını sağlayacak durumda görülmediğinden istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı ...'in Düşüncesi: 1996 ve 1997 yıllarının değişik dönemlerinde katma değer vergisi beyannamelerini vermediği anlaşılan davacı şirket adına kesilen usulsüzlük cezalarını kaldıran vergi mahkemesi kararını bozan Danıştay Onbirinci Daire kararı üzerine ilk kararında ısrar eden ... Vergi Mahkemesi kararı temyiz edilmektedir.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 40 ıncı maddesinin 3 nolu bendinde; herhangi bir vergilendirme döneminde vergiye tabi işlemleri bulunmayan mükelleflerin de beyanname vermek zorunda oldukları belirtilmiş, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 161 inci maddesinde, vergiye tabi olmayı gerektiren muamelelerin tamamen durdurulması ve sona ermesinin işi bırakmayı ifade ettiği, ancak, işlerin herhangi bir sebeple geçici bir süre için durdurulmasının işi bırakma sayılmayacağı açıklanmıştır.

Buna göre, katma değer vergisi mükelleflerinin işlerini bırakarak faaliyetlerine son vermedikleri süre içinde, vergiye tabi işlemlerinin bulunup bulunmadığına bakılmaksızın mükellefiyetlerinin devamı boyunda katma değer vergisi beyannamelerini vermek zorunda olduklarından, faaliyetine geçici süre ara veren, ancak son vermeyen davacı şirketin faaliyetine geçici süre ara verdiği dönemler için de katma değer vergisi beyannamesi vermek zorunda olduğundan, söz konusu beyannamelerin verilmediği dönemler itibariyla kesilen usulsüzlük cezalarında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenle, temyiz isteminin kabulüyle, vergi mahkemesi ısrar kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulunca, dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

1996 yılı Şubat ila Aralık ve 1997 yılı Ocak ila Temmuz dönemleri katma değer vergisi beyannamelerini vermeyen yükümlü şirket adına kesilen usulsüzlük cezalarını kaldıran vergi mahkemesi ısrar kararı davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 161 inci maddesinde vergiye tabi olmayı gerektiren muamelelerin tamamen durdurulması ve sona ermesinin işi bırakmayı ifade edeceği, işlerin herhangi bir sebep yüzünden geçici bir süre için durdurulmasının işi bırakma sayılmayacağı, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 40 ıncı maddesinin 3 üncü bendinde de, herhangi bir vergilendirme döneminde vergiye tabi işlemleri bulunmayan mükelleflerin de beyanname vermek mecburiyetinde oldukları kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden 31.1.1996 tarihinde ... Caddesindeki şirket merkezini kapattığını vergi dairesine bildiren yükümlünün yasal olarak faaliyetine son vermediği, bilakis 26.6.1997 tarihli genel kurul kararı ile sermaye artırımında bulunarak aynı tarihli dilekçe ile bu konuda ilgili bakanlığa bilgi verdiği anlaşılmakta olup, vergiye tabi işlemlerinin bulunup bulunmadığına bakılmaksızın mükellefiyetin devamı süresince, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 40 ıncı maddesinin 3 üncü bendi uyarınca beyannamelerini düzenli olarak vermek zorunda olduğundan 213 sayılı Yasanın 352 inci maddesinin 1 inci fıkrasının 1 inci bendi uyarınca kesilen usulsüzlük cezasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yükümlü şirketin ilgili dönemlerde faaliyeti bulunmadığı gerekçesiyle usulsüzlük cezalarının kaldırılması yolundaki ısrar kararında yasaya uygunluk görülmemiştir.

Bu nedenlerle temyiz isteminin kabulüne, ... Vergi Mahkemesinin ... gün ve E: ..., K: ... sayılı ısrar kararının bozulmasına, yeniden verilecek kararda karşılanacağından yargılama giderleri yönünden hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına, 25.1.2002 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

X - KARŞIOY

Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar vergi mahkemesi ısrar kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.