Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2019/1461 K.2021/761

Dava konusu istem: Kredi kartı ile gerçekleştirdiği satışları ile katma değer vergisi beyanları arasında uyumsuzluk bulunduğundan bahisle takdir komisyonuna sevk edilen davacı adına, anılan komisyonca verilen kararlara istinaden 2005 yılının Şubat ilâ Mayıs, Temmuz ilâ Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergileri ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.

.... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:

Uyuşmazlıkta, davacının üyesi olduğu üç ayrı bankadan temin edilen kredi kartlarıyla yapılan satışlara ilişkin bilgiler ile katma değer vergisi beyanları arasında uyumsuzluk olduğu tartışmasız olup davacı tarafından, gerek idareye verilen açıklama dilekçesinde gerekse dava dosyasına sunulan dilekçelerde bu uyumsuzluğun nedeni açıklanamamıştır.

Takdir komisyonunca, kredi kartı ile gerçekleştirilen satışlara ilişkin olarak davacının üyesi olduğu bankalardan temin edilen bilgiler esas alınmış ve kredi kartı ile gerçekleştirilen satış tutarları ile davacının beyanları arasındaki fark matraha ilave edilmek suretiyle matrah takdirine gidilmiştir.

Bu durumda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 31. maddesinin üçüncü fıkrasının (8) numaralı bendine uygun olarak takdirin müstenidatı ve takdir hakkında açıklamalara yer verilen takdir komisyonu kararı uyarınca tarh edilen vergi ve kesilen cezalarda hukuka aykırılık görülmemiştir.

Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle davayı reddetmiştir.

Davacının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 06/12/2012 tarih ve E:2009/6020, K:2012/8487 sayılı kararı:

Davacı tarafından, gerek idareye sunulan izahat dilekçesinde gerekse mahkeme kararına yöneltilen temyiz istemine ilişkin dilekçede, cep telefonu kontörü satışlarının da bulunduğu ve bu satışların katma değer vergisi oranının %0 olduğu, beyannamelerin detaylı incelenmesi halinde kredi kartı ile yapılan satışların, beyannamelerin %0 katma değer vergisi oranına tabi olan satışlar bölümünde ayrıca gösterildiğinin anlaşılacağı ileri sürülmüştür.

Bu durumda, temyize konu kararın, davacı tarafından ileri sürülen iddianın karşılanması bakımından yapılacak incelemeye göre yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir.

Daire bu gerekçeyle kararı bozmuş; davalının karar düzeltme istemini reddetmiştir.

.... Vergi Mahkemesinin bozma kararına uyduğunu belirterek verdiği … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:

Davacı tarafından ileri sürülen iddianın açıklığa kavuşturulması için verilen ara kararlarına cevaben davacı tarafından katma değer vergisi beyannameleri ile muavin deftere ilişkin bilgisayar çıktıları dosyaya ibraz edilmiştir.

Davacı, beyannamelerinde telefon kontörü satışlarının da bulunduğunu belirtmiş olup beyannamelerde "özel matrah şekline tabi işlemlerde matraha dahil olmayan bedel" adı altında beyan edilen tutarların bulunduğu görülmüştür. Bu tutarların, davacının izahat dilekçesinde de belirttiği %0 oranlı katma değer vergisine tabi olan satışları da kapsadığı sonuç ve kanaatine varıldığından, anılan tutarların katma değer vergisi matrahına dahil edilmesi gerekmektedir.

Bu durumda, kredili satışlar toplamı (cep telefonu kontör satışları da kredili satışlara dahil edilerek) ile katma değer vergisi beyanlarının aylık bazda karşılaştırılması sonucunda oluşturulan tablo uyarınca davacının, Nisan döneminde 124,14 TL, Mayıs döneminde 1.840,30 TL, Kasım döneminde 5.242,66 TL, Aralık döneminde ise 3.902,91 TL tutarında kredili satış yaptığı halde bunları beyanlarına yansıtmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Vergi mahkemesi, bu gerekçeyle dava konusu cezalı tarhiyatın anılan dönemlere ilişkin belirtilen matrah farklarına isabet eden kısımları yönünden davayı reddetmiş; diğer kısımlarını ise kaldırmıştır.

Tarafların temyiz istemlerini inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 17/10/2017 tarih ve E:2015/9897, K:2017/6995 sayılı kararı:

Bozma kararı üzerine yapılan inceleme neticesinde karar verilmiş ise de davacı tarafından, gerek idareye sunulan izahat dilekçesinde gerekse mahkeme kararına yöneltilen temyiz istemine ilişkin dilekçede, cep telefonu kontörü satışlarının da bulunduğu ve bu satışların katma değer vergisi oranının %0 olduğu, beyannamelerin detaylı incelenmesi halinde kredi kartı ile yapılan satışların, beyannamelerin %0 katma değer vergisi oranına tabi olan satışlar bölümünde ayrıca gösterildiğinin anlaşılacağı ileri sürüldüğünden, mahkemece söz konusu iddianın karşılanması bakımından gerekirse bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.

Daire bu gerekçeyle davacının temyiz istemini kabul ederek kararı bozmuş; davalının temyiz istemini bu nedenle reddetmiştir.

Daire, davalının karar düzeltme istemini de reddetmiştir.

.... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:

Mahkeme, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle bir önceki kararında ısrar etmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı tarafından, takdir komisyonunca kanunla tanınan yetki kullanılmak suretiyle takdire sevk fişine ekli belgelere istinaden gerçek verilere dayanılarak matrah takdir edildiği, bu matrah üzerinden tarh edilen vergi ve kesilen cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı; davacı tarafından ise yasal defter ve belgeler incelenmeden ve kanunen geçerli bir sebep olmaksızın yapılan takdire sevk işlemi üzerine takdir edilen matrahın hukuka aykırı olduğu belirtilerek ısrar kararının aleyhe olan hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin ısrar hükmü yönünden reddi ile diğer yönlerden temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Danıştay Dokuzuncu Dairesine gönderilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.