Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2022/1059 K.2023/144

Sanayi Ticaret Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

…Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı ısrar kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı tarafından 2012 yılının Temmuz-Eylül dönemi için ihtirazi kayıtla verilen geçici vergi beyannamesi üzerine tahakkuk eden geçici verginin 1.381.217,61 TL'lik kısmının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.

…Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararı:

Davacı şirket hakkında 2010 yılına ilişkin düzenlenen vergi inceleme raporunun sonuç bölümünde, davacı şirketin 2008 yılından 2011 yılına devreden zararının 1.667.787,10 TL olduğu tespit edilmiştir. Bunun üzerine davalı idare tarafından 2011 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde gerekli düzeltmelerin yapılması gerektiğine yönelik …tarih ve …sayılı yazı davacıya tebliğ edilmiştir.

Davacı tarafından, anılan yazının iptali istemiyle (…Vergi Mahkemesinin …sayılı esasına kayıtlı) dava açılmıştır. Davacı şirket tarafından 2012 yılında mahsubu gereken zarar 17.265.220,16 TL olarak dikkate alınarak ihtirazi kayıtla verilen beyannamede yer alan matraha anılan tutarın ilave edilmesi suretiyle bu tutar üzerinden tahakkuk ettirilen geçici verginin kaldırılması istemiyle işbu dava açılmıştır.

2012 yılına ait kurumlar vergisine ilişkin ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannamesine konulan ihtirazi kayıt 16/10/2012 tarih ve 23478 sayılı işleme dayanmaktadır.

…tarih ve …sayılı işlemin iptali istemiyle açılan dava …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla sonuçlandırılmış, dava konusu işlemin 9.666,00 TL matrah farkından kaynaklanan kısmı yönünden davanın reddine, dava konusu işlemin diğer matrah farkından kaynaklanan kısmının iptaline karar verilmiştir. Ayrıca anılan kararda davacının 2010 yılından gelecek yıllara devreden zararının 10.642.684,58 TL olduğu belirlenmiştir.

Diğer taraftan, …Vergi Mahkemesince verilen ara kararıyla davalı idareden, davacının 2011 yılına ait kurumlar vergisi ve 2011 ve 2012 yıllarının Ocak-Mart, Nisan-Haziran ve Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi beyannameleri üzerine tesis edilen işlemlere karşı dava açılıp açılmadığı sorulmuş, davalı idarece verilen cevabi yazıda anılan beyannamelerin ihtilaf konusu edilmediği belirtilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü için …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının sonucunun dikkate alınması gerekmektedir.

Bu nedenle, davacı tarafından ihtirazi kayıtla verilen geçici vergi beyannamesinde hesaplanan verginin, 9.666,00 TL matrah farkından kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık; diğer matrah farkından kaynaklanan kısmında hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle tahakkuk ettirilen geçici verginin, 9.666,00 TL tutarındaki matrah farkından kaynaklanan kısmı yönünden davayı reddetmiş, diğer matrah farkından kaynaklanan kısmını kaldırmıştır.

Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Üçüncü Dairesinin 25/06/2018 tarih ve E:2016/4621, K:2018/3521 sayılı kararı:

Dava konusu tahakkuka ilişkin beyannamenin ihtirazi kayıtla verilmesine neden olan …tarih ve …sayılı işleme yönelik açılan davada verilen …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının, dava konusu işlemin iptaline ilişkin hüküm fıkrası Danıştay Üçüncü Dairesinin 25/06/2018 tarih ve E:2016/4623, K:2018/3519 sayılı kararıyla bozulmuştur.

Anılan bozma kararı uyarınca verilecek kararın sonucu, bu davayı da etkileyeceğinden, sözü edilen karara göre yeniden karar verilmek üzere Mahkeme kararının temyiz istemine konu hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.

Daire, bu gerekçeyle kararın, tahakkuk eden verginin kaldırılması yolundaki hüküm fıkrasını bozmuştur.

Davacının karar düzeltme istemini kabul ederek önceki kararını kaldırdıktan sonra temyiz istemini yeniden inceleyen Danıştay Üçüncü Dairesinin 30/09/2020 tarih ve E:2019/5063, K:2020/3432 sayılı kararı:

Temyize konu kararda dayanak alınan … Vergi Mahkemesince verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı karar, Danıştay Üçüncü Dairesinin 25/06/2018 tarih ve E:2016/4623, K:2018/3519 sayılı kararıyla iptali istenilen işlemin kesin ve yürütülmesi zorunlu bir işlem niteliğinde olmadığı, uyarı ve bilgi verme niteliği taşıdığı, idari davaya konu edilmesine olanak bulunmadığı, bu nedenle davanın incelenmeksizin reddi gerekirken esası incelenmek suretiyle davayı sonuçlandıran mahkeme kararında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuştur. Danıştay Üçüncü Dairesince verilen karara davacı tarafından yöneltilen karar düzeltme istemi de reddedilmiştir.

Buna göre, davacı tarafından, 2012 yılının Temmuz-Eylül dönemine ilişkin olarak ihtirazi kayıtla verilen geçici vergi beyannamesi üzerinden tahakkuk ettirilen vergiye dair uyuşmazlığın, verginin dönemi de dikkate alınarak, davacının beyannameye ihtirazi kayıt koyma nedenleri ile vergi dairesinin ihtirazi kaydın konusunu oluşturan nedeni kabul etmemesine dayanak alınan …tarih ve …sayılı Vergi İnceleme Raporu incelenerek çözümlenmesi gerekmektedir.

Bu nedenle, temyize konu kararın belirtilen esaslara göre yeniden inceleme yapılmak üzere bozulması gerekmiştir.

Daire bu gerekçeyle davacının karar düzeltme istemini kabul ederek önceki kararını kaldırdıktan sonra Vergi Mahkemesi kararını bozmuştur.

…Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı ısrar kararı:

Davacı şirket adına tesis edilen …tarih ve …sayılı işleme karşı açılan davada …Vergi Mahkemesince verilen E:…, K:…sayılı kararın, Danıştay Üçüncü Dairesince bozulması üzerine …Vergi Mahkemesince ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar edilmiş ve anılan karar taraflarca temyiz edilmemiştir. Sonuç itibarıyla anılan karar kesinleşmiştir.

Vergi mahkemesi ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeye ek olarak bu gerekçeyle ısrar etmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Israr kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

…tarih ve …sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda yer alan tespitlerin hukuka aykırı olduğu belirtilerek ısrar kararının davanın kısmen kabulüne dair hüküm fıkrasında hukuki isabetsizlik bulunmadığı, bu nedenle davalının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: İhtirazi kayıtla verilen 2012 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesiyle beyan edilen matrah üzerinden hesaplanan kurumlar vergisinin iadesiyle istemiyle açılan davada verilecek kararın sonucu, işbu davanın sonucunu da etkileyeceğinden, ısrar kararının davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dava konusu 2012 yılının Temmuz-Eylül dönemine ait geçici vergi beyannamesi üzerine tahakkuk eden geçici verginin matrahı, kurumlar vergisinden mahsubu ve ödenen geçici verginin iadesi yönünden bağlı olduğu 2012 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerine tahakkuk eden verginin iadesi istemiyle açılan davada verilen ısrar kararının davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm fıkrası Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 08/03/2023 tarih ve E:2022/869, K:2023/145 sayılı kararıyla bozulmuştur. Anılan bozma kararı uyarınca verilecek kararda yer alan esaslar doğrultusunda yeniden karar verilmek üzere temyize konu kararın davanın kısmen kabulüne dair hüküm fıkrasının bozulması gerekmektedir.

Diğer taraftan, yeniden verilecek kararda, 2012 yılının Temmuz-Eylül dönemine ait geçici vergi beyannamesi üzerine tahakkuk eden geçici verginin, 2012 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesinde, mahsup edilecek vergiler sütununda beyan edildiği ve bu verginin, 1.713.113,20 TL'lik kısmının "iadesi gereken geçici vergi" olarak hesaplandığı,

2012 yılına ilişkin kurumlar vergisi tahakkukunun iadesi yönündeki istem ile 2012 yılının Temmuz-Eylül dönemine ait geçici verginin kaldırılması yönündeki istem arasında ortaya çıkacak hukuki durum bağlamında bu davada isteme konu geçici verginin 1.381.217,61 TL'lik kısmının kaldırılması yönünden davacının menfaatinin günceliğinin devam edip etmediğinin değerlendirileceği, Mahkemenin ilk kararının davanın kısmen reddi yolundaki hüküm fıkrasının davacı tarafından kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiğinin gözetileceği açıktır.