Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2023/1522 K.2023/1554

Dava konusu istem: Davacı adına, … Gayrimenkul Geliştirme ve Turizm Sanayi Ticaret Anonim Şirketinin ödenmeyen vergi borçları nedeniyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 79. maddesi uyarınca tebliğ edilen haciz bildirisine süresi içinde itiraz etmediğinden bahisle borç zimmetinde sayılarak düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine verilen … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:

Olayda, her ne kadar davacı tarafından haciz bildirisinin tebliğinden itibaren yedi gün içinde davalı idareye itirazda bulunulmamış ise de davalı idarece davacının … Gayrimenkul Geliştirme ve Turizm Sanayi Ticaret Anonim Şirketine borcu olduğuna ve borcun miktarına ilişkin herhangi bir tespit yapılmamış, sadece anılan şirketin verdiği Bs bildiriminden hareketle bu şirketin davacıdan alacağının bulunduğu sonucuna varılmıştır.

Öte yandan davacı tarafından haciz bildirisinin tebliğinden önce satın alınan mallar iade edilip iadeye ilişkin faturalar vergi dairesine ibraz edilmiştir.

Belirtilen hususlar dikkate alındığında davacı adına 6183 sayılı Kanun'un 79. maddesinin üçüncü fıkrasına dayanılarak borç zimmetinde sayılmak suretiyle ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Vergi Dava Dairesi bu gerekçeyle davacının istinaf başvurusunun kabulüyle Vergi Mahkemesi kararını kaldırdıktan sonra dava konusu ödeme emrini iptal etmiştir. Ayrıca Vergi Dava Dairesi "davacı vekili lehine takdir edilen Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 5.500,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" hükmetmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kendisinde asıl borçlu şirketin alacağı bulunduğu tespit edilen davacı adına 6183 sayılı Kanun'un 79. maddesi uyarınca tebliğ edilen haciz bildirisine süresi içinde itiraz etmediğinden bahisle borç zimmetinde sayılarak düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı tarafından asıl borçlu ile aralarındaki sözleşme iptal edilerek alınan malların iade edildiği ve buna ilişkin olarak iade faturası düzenlendiği halde bu hususların dikkate alınmadığı iddia edilmişse de gerek davacı gerekse asıl borçlu tarafından belirtilen hususa ilişkin herhangi bir düzeltme beyannamesi verilmediği gibi Ba-Bs bildirimlerinin de düzeltilmediği, olayda ödeme emrine karşı dava açma nedenlerinden hiçbirinin bulunmadığı belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar bozma kararı uyarınca verilen kararın vekâlet ücretine hükmedilmesi dışındaki hüküm fıkralarının bozulmasını sağlayacak durumda görülmediğinden temyiz isteminin bozmaya uygunluk yönünden reddi; kararın vekâlet ücretine ilişkin hüküm fıkrası yönünden ise, bu hususta Vergi Dava Dairesince verilmiş bir ısrar kararı veya kendisine uygunluğu denetlenecek Kurulca verilmiş bir bozma kararı bulunmadığından, belirtilen hüküm fıkrasının temyizen incelenmek üzere dosyanın Danıştay Dokuzuncu Dairesine gönderilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

1- Kararın, "davacı vekili lehine takdir edilen Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 5.500,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen temyiz istemi hakkındaki inceleme:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik 49. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) işaretli bendinde temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükmüne yer verilmiştir.

2577 sayılı Kanun'un 31. maddesinde Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilen hususlar arasında yargılama giderleri de bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (ğ) işaretli bendinde vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti, yargılama giderleri arasında sayılmıştır.

Aynı Kanun'un 326. maddesinin (1) numaralı fıkrasında yargılama giderlerinin Kanun'la belirtilen haller dışında aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği, 330. maddesinde ise vekil ile takip edilen davalarda mahkemece kanuna göre takdir olunacak vekâlet ücretinin taraf lehine hükmedileceği kurala bağlanmıştır.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164. maddesinde avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği belirtilmiştir.

Yargılama usulüne ilişkin yasal düzenlemeler, yargı mercii tarafından re'sen dikkate alınır ve uygulanır. Bu kapsamda yer alan yargılama giderlerine de tarafların bir talebi olmasa dahi mahkemece re'sen hükmedilir. Dolayısıyla mahkemece, belirtilen hususa ilişkin düzenlemelerin uygulanmasını gerektiren durumların daha özenli bir şekilde tespit edilerek hüküm verilmesi gerektiği tabiidir.

Yukarıda değinilen yasal düzenlemelere göre taraflardan biri lehine vekâlet ücretine hükmedebilmesi için öncelikle uyuşmazlığın çözümüne hukuki katkısı olan bir vekilin bulunması gerekmektedir.

Dosyanın incelenmesinden, yargılamanın hiçbir aşamasında vekil aracılığıyla temsil edilmediği hâlde davacı taraf lehine vekâlet ücretine hükmedildiği görülmüştür.

Bu husus düzeltilmesi mümkün yanlışlık olarak görüldüğünden, 2577 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik 49. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) işaretli bendi uyarınca, isteme konu kararın hüküm fıkrasında yer alan "davacı vekili lehine takdir edilen Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 5.500,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresi çıkartılarak kararın düzeltilmesi gerekmektedir.

2- Kararın diğer hüküm fıkralarına yöneltilen temyiz istemi hakkındaki inceleme:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin (4) numaralı fıkrası uyarınca Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyularak verilen kararlara ilişkin temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılması gerekmektedir.

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine verilen temyize konu kararın diğer hüküm fıkralarının bozma kararındaki esaslara uygun olduğu anlaşıldığından dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu yönden bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.