Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2023/881 K.2024/874

Dava konusu istem: Davacı adına, taşınmaz satışlarından elde ettiği ticari kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararlarına istinaden re'sen tarh edilen 2010 yılının Ocak, Mart, Nisan, Mayıs, Temmuz, Ağustos, Eylül ve Aralık dönemlerine ait katma değer vergileri ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.

... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:

Davacı tarafından, dava konusu taşınmazların tamamı yönünden, 1988 yılında satın alınan arsanın, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden iktisap edildiği, tapu ve belediye kayıtlarının incelenmesinden görüleceği üzere 1988 yılında imarsız olarak satın alınan arsanın imar görmesi ve ifraz-tevhit işlemleri neticesinde farklı ada-parsel numaraları verilmesinin söz konusu olduğu iddia edilmiştir. Ancak davalı idare tarafından belirtilen hususlarda herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadığı görülmüştür. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden edinilen taşınmazların satışından elde edilen gelirin ticari kazanç olmadığı sonucuna varıldığından dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle dava konusu vergi ve cezaları kaldırmıştır.

Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:

Vergi Dava Dairesi, davacı adına aynı nedene istinaden re'sen tarh edilen 2010 yılına ait gelir vergisi ve aynı yılın tüm dönemlerine ait geçici vergiler ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması yolunda verilen mahkeme kararına yöneltilen istinaf isteminin reddedildiğini belirterek istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir.

Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 14/02/2022 tarih ve E:2018/4303, K:2022/713 sayılı kararı:

Davacı 2010 yılında on yedi adet taşınmazı satmıştır. Davacının elde ettiği ticari kazancı beyan dışı bıraktığından bahisle sevk edildiği takdir komisyonu kararı uyarınca dava konusu cezalı tarhiyat yapılmıştır.

Taşınmaz alım-satımı faaliyetinde devamlılık unsuru, bir yılda birden fazla veya birbirini izleyen yıllarda bir veya birden fazla taşınmaz alım-satımı ile gerçekleşeceğinden, olayda devamlılık unsurunun oluştuğu ve yapılan satışların ticari mahiyette olduğu sonucuna varılmış olup aksi yöndeki temyize konu kararda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Bu durumda, Vergi Dava Dairesince matrah ile uygulanan vergi oranının hukuka uygunluğu incelenerek yeniden karar verilmesi gerekmektedir.

Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:

Vergi Dava Dairesi, davacı adına aynı nedene istinaden re'sen tarh edilen 2010 yılına ait gelir vergisi ve aynı yılın tüm dönemlerine ait geçici vergiler ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması yolunda verilen mahkeme kararına yöneltilen istinaf isteminin reddine dair kararda ısrar edildiği belirtilerek istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle ısrar etmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu vergi ve cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek aksi yöndeki ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca edindiği bağımsız bölümleri ihtiyacı oldukça sattığı, söz konusu satışların ticari nitelik taşımadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

X - KARŞI OY

Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.