Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2021/936 K.2022/549

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine mahkememize açılan davanın yapılan açık yargılaması sonunda;

TALEP

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

Adana Genel İcra Müdürlüğünün 2021/... esas sayılı dosyası kapsamında fatura alacağına istinaden ilamsız icra takibi başlatıldığını, yapılan bu takibe davalı tarafından 08/09/2021 tarihinde haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olarak itirazda bulunulduğunu, müvekkil ile davalı borçlu arasında ticari bir ilişki mevcut olduğunu, bu ticari ilişkiden meydana gelen ve devam eden bir borcun söz konusu olduğunu, alınan hizmet karşılığı düzenlenen faturalar dosyaya sunulmuş olup, bu fatura alacağına binaen takip başlatıldığını, davalı tarafından müvekkil ile davalı arasında bir borç bulunmadığına dair beyanda bulunularak itiraz edildiğini belirterek,

davalının yapmış olduğu haksız ve mesnetsiz itirazın iptali ile takibin devamına, borçlunun bu itiraz başvurusu bakımından kötü niyeti sabit olduğundan yasa gereği takip konusu alacağın %20'sinden az olmamak üzere hakkında icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMA

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın görevli mahkemede açılmadığını, tarafların ikisi de TTK.m.4 gereği tacir değil, esnaf olduğunu, aynı zamanda taraflar işletme hesabına göre defter tutmakla birlikte taraflar arasındaki mevcut uyuşmazlıkta görevli mahkemede asliye hukuk mahkemesi olduğunu, dosyada görevsizlik kararı verilmesini, ayrıca müvekkilinin ikametgah adresinin Konya ili olduğunu, HMK'nın m.6 gereği yetkili mahkeme, davanın açıldığı yerleşim yeri mahkemesi olduğunu,

yetkili mahkemenin Konya Asliye Hukuk mahkemesi olduğunu belirterek mahkemenin görevsizlik ve yetkisizlik kararı vererek dosyanın Konya Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesini, aksi halde davanın reddine karar vererek kötü niyetle başlatılmış icra takibi yüzünden davacı aleyhine %20 kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

DELİLLER ve GEREKÇE : Dava, itirazın iptaline ilişkindir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava sayılması için uyuşmazlık konusu işin taraflarının her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olmalı ya da tarafların tacir olup olmadıklarına veya işin tarafların ticari işletmesiyle ilgili olup olmamasına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu veya diğer kanunlarda o davaya asliye ticaret mahkemesinin bakacağı yönünde düzenleme olmalıdır.

6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca ticari davalar asliye ticaret mahkemelerince görülerek karara bağlanır. Diğer taraftan aynı düzenleme gereğince, asliye ticaret mahkemeleri ile diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’ndan ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 6335 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki halinden farklı olarak iş bölümü ilişkisi değil, görev ilişkisidir.

Göreve ilişkin düzenlemeler, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemelerce ve temyiz incelemesi aşamasında Yargıtay’ca re'sen incelenir.

Bu kuralın tek istisnası, 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 5/4. maddesinde düzenlenmiş olup, buna göre, yargı çevresinde ayrı bir asliye ticaret mahkemesi bulunmayan yerlerde asliye hukuk mahkemelerine açılan davalarda görev kuralına dayanılmamış olması görevsizlik kararı verilmesini gerektirmeyecektir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın, faturadan kaynaklı alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe yapılan itirazın iptali davası olduğu, Vergi Dairesinden celp edilen davacıya ilişkin kayıtların incelenmesinde, davacının işletme hesabı esasına göre defter tuttuğunu, davacının ticaret sicili kaybının da bulunmadığı,

davalının bilanço usulüne göre defter tuttuğu, davalı tacir olmakla birlikte davacının tacir olmadığından taraflar arasındaki uyuşmazlığın her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan dava niteliğinde kabul edilemeyeceği, uyuşmazlık konusunun 6102 sayılı TTK'dan düzenlenen işlerden olmadığından mutlak ticari iş niteliğinde de olmadığı, sonuç olarak 6102 sayılı TTK'nın 4, 5 ve 11.maddesinin 2.fıkrasındaki düzenlemeler nazara alındığında taraflar arasındaki uyuşmazlığın ticari dava niteliğinde olmadığı,

uyuşmazlığın çözümünde 6100 sayılı HMK'nın 2.maddesi uyarınca genel görevli mahkeme olan asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmakla davanın HMK.nun 114/1-c ve 115/2 maddeleri gereğince mahkememizin görevsizliği nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine, görevli ve yetkili mahkemenin Adana Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğuna ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Katip ... Hakim ...