Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/116 K.2022/273

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Ödünç Verme Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda;

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı yan, müvekkilden borç para istediğini, bunun üzerine müvekkilinin, emanet açıklamasıyla ... Bankası ... nolu şirket hesabından davalı ...'ya ait .... Bank ... nolu hesaba 21/12/2018 tarihinde 25.000,00 TL gönderildiğini, Türk Dil Kurumu sözlük araştırması yapıldığında emanet kelimesi için.

Birine geçici olarak bırakılan ve teslim alınan kişice korunması gereken eşya, kimse vb.) şeklinde açıklama yapıldığını, daha sonraki süreçte müvekkil firma yetkilileri verilen borç paranın ödenmesi noktasında davalı yan ile defalarca iletişime geçmiş fakat bir türlü sonuç alınamadığını, bunun neticesinde de icra takibi yapmak zaruriyeti ortaya çıktığını, Ankara ...İcra Müdürlüğü ...

Esas sayılı dosyasıyla başlatılan takibe davalı yan yersiz ve mesnetsiz olarak itiraz edip takibi durdurduğunu, davalı yanın itirazı dayanaktan yoksun, haksız ve yersiz olduğunu, bu sürecin devamı olarak ... bu davanın açılmasından başka çare kalmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalarının kabulü ile icra takibinin devamına, davalının itirazının iptaline ve davalının yersiz olarak yaptığı itiraz ile alacaklının alacağına geç kavuşmasına neden olduğundan takibin ticari temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmesini ve %20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Dosya üzerinden karar verildiğinden davalı tarafa tebligat çıkarılmamıştır.

GEREKÇE

Dava, borç olarak verilen paranın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali talebine ilişkindir. Davacı vekili, davalının borç para istemesi üzerine banka kanalı ile 25.000 TL gönderildiğini, emanet şerhi düşüldüğünü, davalının borcunu ödemediğini yapılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalının celp edilen ticaret sicil kaydından tacir olmadığı, davaya konu alacağın ödünç sözleşmesine dayanıldığını, TTK'da yer olan mutlak ticari dava niteliğinin de bulunmadığı gözetilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.