Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2021/355 K.2022/557

Mahkememizde görülen davanın açık yargılaması sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıdan aldığı borca teminat olarak verdiği senetlerin, borcun ödenmiş olması nedeni ile bedelsiz kaldığı halde davalı tarafça haksız olarak icra takibine konu edildiklerini iddia ederek takibe konu bonoların ve icra takiplerinin iptali ile ödenen miktarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte istirdatına, davalı aleyhine %20 kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; senedin teminat senedi mahiyetinde olduğunun ve ödemelerin senet borçlarına mahsuben yapıldığının davacı tarafça ispat edilmesinin gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava; senede dayalı icra takibi nedeni ile İİK'nun 72/3 maddesi uyarınca borçlu olmadığının tespiti ve istirdat istemine ilişkindir.

01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren TTK'nun 4. maddesinde ticari davalar belirtilmiş olup buna göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için; kanuni düzenleme ile görevin Ticaret Mahkemesine verilmesi veya TTK'nun 4. maddesinde sayılan unsurları taşıması (TTK'da yer alması veya TTK'nun 4/1 b, c, d, e, f fıkralarındaki davalardan olması) ya da her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan dava olması gerekmektedir.

TTK'nun 5. maddesinde ticari davalara ticaret mahkemelerinde bakılacağı, ticaret mahkemeleri ile diğer mahkemeler ve Asliye Hukuk Mahkemesi arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu, göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiştir. Görev hususu kamu düzenindendir ve yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekmektedir.

Davacı, davalıdan borç para aldığını, buna teminat olarak düzenlediği senetlerin takibe konulduğunu, ancak teminata konu borcunu ödemiş olması nedeni ile senetlerin bedelsiz kaldığını ileri sürerek menfi tespit isteminde bulunduğundan, davada temel borç ilişkisine dayanıldığı anlaşılmaktadır. Tarafların tacir olmadıkları ve borcun tarafların ticari işletmesini ilgilendir nitelikte olmadığı da uyuşmazlık konusu değildir.

Bu hale göre olayda tarafların sıfatına ve davanın niteliğine göre nispi ya da mutlak nitelikteki bir ticari dava söz konusu olmadığından (Yargıtay HGK 2014/19-1241 esas ve 2016/1033 karar, Ankara BAM 4. HD 2021/2644 esas 2021/3190 karar, Ankara BAM 31. HD 2022/484 esas 2022/576 karar sayılı ilamları) davaya bakma görevinin genel görevli mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu kanaati ile Mahkememizin görevsiz olduğunun tespiti ile davanın görev dava şartı yönünden reddine dair karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Katip ... Hakim ... · ¸¸ ¸¸