Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/21 K.2022/316

Mahkememizde görülmekte olan davanın yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, taraflar arasında sistem kullanım anlaşması yapıldığını, davalı kurumun müvekkili şirket aleyhine 02.03.2015 tarihinde 225.859,82 TL bedelli sistem kullanım ceza faturası düzenlendiğini, faturanın müvekkili tarafından kabul edilmediğini, ceza faturasının dayanağının yerinde olmadığını iddia ederek düzenlenen ceza faturası nedeni ile davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, yargı yolu itirazında bulunduklarını, esasa ilişkin olarak ise taraflar arasında sistem kullanım anlaşmaları imzalandığını, müvekkilinin tüm işlemlerinin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, taraflar arasında düzenlenen sistem kullanım anlaşması uyarınca sistem kullanım ceza ücreti olarak düzenlenen faturadan dolayı, İİK'nun 72/2. maddesine dayalı açılan menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkememizce 13/02/2018 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara BAM 23. HD .... karar sayılı ilamı ile, "7257 sayılı Kanun ile bağlantı ve sistem kullanım anlaşmalarında düzenlenen sistem kullanım ihlallerine ilişkin ceza-i şartlara ilişkin uyuşmazlıkların idari yargı yolunda görüleceği hükme bağlandığından yargı yoluna ilişkin bu değişikliğin usul hükmü niteliğinde olması nedeniyle derhal ve kesinleşmemiş tüm uyuşmazlıkları da kapsar şekilde uygulanması gerektiği anlaşıldığından" kararın kaldırılmasına karar verilerek dosya Mahkememize gönderilmiştir.

Kaldırma ilamında da belirtildiği üzere, 7257 sayılı Kanun ile bağlantı ve sistem kullanım anlaşmalarında düzenlenen sistem kullanım ihlallerine ilişkin cezai şartlara ilişkin uyuşmazlıkların idari yargı yolunda görüleceği hükme bağlandığından davanın yargı yoluna yönelik dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.