KÜNYE
T.C. Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2021
- T.C. ANKARA 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ Esas-Karar No
- 2018/401 Esas - 2021/634
- Esas no
- 2018/401 Esas
- Karar no
- 2021/634
- Hakim
- ....
- Katip
- ....
- Davacı
- ....
- Davalı
- ....
- Dava
- Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat
- Dava tarihi
- 25/05/2018
- Gerekçeli kararın yazıldığı tarih
- 29/09/2021
Karar Metni
940 kelime·5 dk okuma·4 bölüm
Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
DAVA
Davacı vekili, 11/05/2017 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu aracın davacının kullandığı araca çarpması sonucunda davacının yaralandığını ileri sürerek 100,00 TL sürekli iş gücü kaybı tazminatı 100,00 TL geçici iş gücü kaybı tazminatı ve 200,00 TL bakıcı gideri tazminatının davalıdan yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 03/03/2021 tarihli bedel artırım dilekçesi ile tazminat talebini 40.657,80 TL, 16/07/2021 tarihli ıslah dilekçesi ile 61.475,32 TL'ye çıkarmıştır.
CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde, sigorta şirketinin sigortalı aracın kusur oranında davacının kanıtlanan gerçek zararı ile sorumlu olduğunu, sigorta şirketinin geçici iş gücü kaybı ile bakıcı gideri tazminatından sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
DELİLLER
-Savcılık Dosyası -Sigorta poliçesi, -Sağlık Raporu -Bilirkişi raporu.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE
Dava, davalının trafik sigortacı olduğu aracın neden olduğu kazada davacının yaralandığı iddiasına dayalı geçici ve sürekli iş gücü kaybı tazminatı ile bakıcı gideri istemine ilişkindir.
11/05/2017 tarihinde düzenlenen kaza tespit tutanağında davacının kullandığı traktörün kavşakta dönüş yaparken davalının trafik sigortacısı olduğu otomobilin dönüş yapan traktöre arkadan çarpması şeklinde kazanın meydana geldiği, traktör sürücüsünün kavşakta dönüş kurallarına uymadığı için asli kusurlu olduğu belirtilmiştir.
Kaynarca Cumhuriyet Başsavcılığı dosyası getirtilerek kusur konusunda bilirkişi raporu alınmış, bilirkişi tarafından düzenlenen 12/03/2019 tarihli raporda, sigortalı araç sürücüsünün yolda dikkatsiz ve hızlı seyretmesi nedeniyle tali-%25 oranında, davacı traktör sürücüsünün dönüş kurallarına uymaması nedeniyle asli-%75 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.
Tarafların itirazı üzerine Adli Tıp Kurumundan rapor alınmış, raporda kazanın meydana geliş biçimine göre alternatifli rapor düzenlenmiş son olarak İTÜ'de görevli üç kişilik heyetten bilirkişi raporu alınmış 23/09/2020 tarihli raporda davacı sürücünün dönüş kurallarına uymaması nedeniyle asli-%75 oranında, davalı sigortacı tarafından sigortalanan araç sürücüsünün tali-%25 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Son bilirkişi raporu dosya kapsamında kanıtlara uygun olmakla hükme esas alınmıştır.
Davalı sigorta şirketi tarafından düzenlenen trafik sigorta poliçesinin incelenmesinde 02/12/2016-02/12/2017 tarihleri arasında teminat sağladığı, teminat limitinin 310.000,00 TL olduğu görülmüştür.
Davacının kaza sonrasında meydana gelen yaralanması nedeniyle işgücü kaybı olup olmadığının belirlenmesi, Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 20/12/2019 tarihli raporda, davacının Özürlülük Ölçütü Sınıflandırılması ve Özürlülere verilecek sağlık kurulu raporları hakkında yönetmeliğe göre kaza nedeni ile 9 ay geçici işgöremez halde kaldığı ve % 73 oranında sürekli iş gücü kaybına uğradığı belirtilmiştir.
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 91. maddesi delaletiyle 85. maddesine göre, aracın işletilme halinde iken 3.kişinin uğradığı zararı trafik sigortası teminat altına almaktadır. Dava konusu kazada davacının asli kusurlu eylemi ile meydana gelen kaza sonrasında % 73 oranında sürekli iş gücü kaybına uğradığı ve 9 ay süreyle geçici iş göremez halde kaldığı anlaşılmaktadır.
Sigortalı araç sürücüsünün meydana gelen kazada tali- % 25 oranında kusurlu olduğu belirlendiğinden bu kusur oranına göre davacının davalı sigorta şirketi tarafından düzenlenen sigorta poliçesinin düzenlendiği tarihte yürürlükte olan genel şart hükümlerine göre zararının belirlenmesi için bilirkişi raporu alınmış, bilirkişi tarafından düzenlenen 16/02/2021 tarihli raporda, geçici kaybı zararının kusur oranına göre 2.919,09 TL, sürekli iş gücü kaybı zararının TRH 2010 yaşam tablosu 1,8 teknik faiz kullanılarak 46.618,58 TL olduğu belirtilmiş,
tarafların itirazı üzerine bilirkişi tarafından TRH 2010 yaşam tablosu ve progresif rant tekniğine göre yapılan hesaplamada 2.919,09 TL geçici iş gücü kaybı, 61.475,32 TL sürekli iş gücü kaybı tazminatı belirlenmiş, rapor doğru verilerle hazırlandığından hükme esas alınmıştır.
Açıklanan nedenlerle; davalının müterafik kusur savunması değerlendirildiğinde kazadan sonra alınan taraf beyanlarına göre davacının emniyet kemeri takmadığı için çarpmanın etkisiyle yola fırladığı, bu nedenle zararın artmasında müterafik kusurlu olduğu kabul edilerek belirlenen tazminat tutarından % 25 oranında indirim yapılması kabul edilmiştir. Buna göre davacının talep edebileceği geçici iş gücü kaybı tazminatı 2.189,32 TL, sürekli iş gücü kaybı tazminatı 46.106,49 TL'dir.
Davacı vekili bakıcı gideri yönünden yeni bir rapor alınmaksızın karar verilmesini talep etmiş olup, davacının yaralanmasının niteliği geçici ve sürekli iş gücü kaybı oranı dikkate alındığında talep edilen 200,00 TL'nin her durumda bakıcı ihtiyacı olarak harcanacağı anlaşılmakla bu istem yönünden davanın kabulü gerekmiştir.
Dava belirsiz alacak davası olduğundan yerleşik yargı kararları uyarınca bedel artırım dilekçesi ve ıslah dilekçesi olarak belirlenen son tazminatın talep edilebileceği kabul edildiğinden davalı vekilinin bu yöndeki savunmasına itibar edilmemiştir.
Açıklanan nedenlerle; davanın kısmen kabulüne belirlenen tazminat tutarının davalı sigorta şirketinin ihbara yanıt verdiği 01/08/2017 tarihinden itibaren 8 iş günü ilavesiyle 09/08/2017 temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar vermek gerekmiş, aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.
Katip .... · e-imza Hakim .... · e-imza
Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2018/401, K. 2021/634, 1 Ekim 2021 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama