Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2019/236 K.2021/196

Mahkememizde görülmekte olan Alacak (Ticari Nitelikteki Vekalet Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

DAVA

Davacı vekili, davacının davalı şirketin ortağı ve müdürü olduğunu, müdürlük nedeniyle laması gereken maaşının 2018 yılı mayıs ayından Kasım ayına kadar olan tutarının ödenmediğini ileri sürerek bakiye maaş alacağı 48.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili, davacıya maaş ödenmesi konusunda bir karar alınmadığını, aksine 23 Mart 2017 tarihinde maaş ödenmemesi konusunda karar alındığını ve davacıya maaş ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

DELİLLER

-Sözleşme -Geçici ve kesin kabul tutanağı -Bilirkişi raporu

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, şirket müdürünün ödenmediği ileri sürülen aylık alacağı istemine ilişkindir.

Ankara Ticaret Odası kayıtlarına göre davalı şirket 07.04.2016 tarihinde kurulmuştur. Davacı bu tarihten 18.02.2019 tarihine kadar yönetim kurulu üyeliği ile temsil ve ilzama yetkili kılınmıştır.

TTK’nın 394. maddesi uyarınca yönetim kurulu üyelerine tutarı esas sözleşme ile veya genel kurul kararıyla belirlenmiş olmak şartıyla huzur hakkı, ücret, ikramiye, prim ve yıllık kardan pay ödenebilir.

Davacının şirket genel müdürü olduğu anlaşılmaktadır. Sunulan genel kurul kararları ve davacı kanıtları değerlendirildiğinde, yasanın koşullarını düzenlediği ücret alacağı için alınmış bir genel kurul kararı bulunmamaktadır.

23.03.2017 tarihinde yapılan genel kurul kararında; yönetim kurulu üyelerine görevlerinden dolayı herhangi bir ücret ödenmemesine karar verilmiştir.

Davacı yanca sunulan kanıtlardan para makbuzları 2018 yılı Ocak ayı ile Ağustos ayı arasında düzenlenmiş, farklı tutarlar içerdiği ve Haziran ayında düzenlenende Mayıs ayı maaş karşılığı 1.200,00 TL ve 13.06.2018 tarihinde düzenlenen 500,00 TL için bayram harçlığı ibaresi yer almaktadır.

Davalı şirketin ... Bankası hesap hareketlerinin incelenmesinde, şirket hesabından ...’e 11.01.2017 tarihinde ve Mayıs, Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında 200,00 TL ile 12.146,00 TL arasında değişen tutarlarda ödeme yapıldığı ve ödeme açıklaması bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından sunulan “... Onaylı Eğitim Organizasyonu Mayıs Ayı Personel Maaş Ödemesi” isimli çizelgede sorumlu müdür olarak davacı maaşı 10.000,00 TL ve eğitim görevlileri ile birlikte toplam maaş ödemesi 54.583,00 TL olarak görülmektedir.

Dosya kapsamına sunulan kanıtlar değerlendirildiğinde, davacının davalı şirket müdürü olarak maaş alacağı olup olmadığı konusunda TTK’nın 394. maddesi uyarınca alınmış genel kurul kararı olmadığı, esas sözleşmesinde buna ilişkin bir düzenleme olmadığı, buna karşılık 23.03.2017 tarihli genel kurulda yönetim kurulu üyeliklerinden kaynaklı maaş ödenmemesi konusunda karar alındığı görülmektedir.

Bilirkişi tarafından düzenlenen raporda davacının TBK’nın hizmet sözleşmesi ya da vekalet sözleşmesinden kaynaklı olarak ücret alacağı talep edebileceği ve bunun aylık 10.000,00 TL olarak kabulü gerektiği görüş olarak bildirilmiştir. Davalı şirketin davacıya yaptığı ödemeler banka kayıtları üzerinden incelendiğinde sadece iki ödemenin 10.000,00 TL’nin üzerinde olduğu görülmüştür.

Davacı kanıtlarında maaş listesi olarak gösterilen belge bir eğitim programında görevli kişilere ilişkin olduğu şirketi bağlayıcı bir belge olarak kabulüne yeterli imza, kaşe vb. kayıt içermemektedir. Sunulan para makbuzlarından sadece bir tanesinde maaş ödemesi ibaresi olup 1.200,00 TL tutarındadır.

Bu kanıtlar karşısında ve 2017 tarihli genel kurul kararının maaş ödenmemesi kararı birlikte değerlendirildiğinde davacının 2018 yılında ödenmediği ileri sürülen bakiye maaş alacağı istemine ilişkin yasal dayanak bulunmadığı kabul edilmiştir.

Davalı şirket tarafından ticari defterler sunulmamış olup, bu husus ticari defterlerin içerdiği kayıtlar, tarafların konumları dikkate alındığında ve şirket banka kayıtları da incelenmiş olduğunda HMK’nın 222. maddesi uyarınca tek başına davalı şirketin sorumluluğu yaptırımı sonucunu hukuki olarak doğurmayacağından, açıklanan nedenlerle davanın reddine karar vermek gerekmiş, aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.

Katip ... · ¸ Hakim ... · ¸