Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2020/585 K.2021/334

Mahkememizde görülmekte olan Alacak (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İDDİA

Davacı vekilinin Mahkememize vermiş olduğu dava dilekçesinden özetle, müvekkili şirket ile ... ve ...Ankara adlı iki ayrı adreste iki ayrı tesisle özel konaklama tesisleri olarak faaliyet gösterdiğini, Turizm İşletme Belgleri mevcut olduğunu, davalı kuruma ait abone numaraları faturalar üzerinde yapılan inceleme ücretlendirmenin yüksek tarife üzerinden yapıldığını beyanla belirsiz alacak davası olarak açılan davada haklarının saklı kalmak kaydı ile fazladan tahsil edilen bedellerin şimdilik 1.000,00-TL alacağın, ileride tespit edilecek alacak miktarının tamanın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

SAVUNMA

Davalı vekilinin Mahkememize vermiş olduğu yanıt dilekçesi ile 24000605 numaralı aboneliğin başka bir şirket adına ait olduğu, bu aboneliğin 18/09/2019 tarihinde işyeri abonesi olarak yatırım işlemini gerçekleştirildiği ve aboneliğin halen aynı isim adına devam ettiğinin bildirildiğini, davada taraf sıfatı bulunmadığını, her iki abonelik içinde fatura bedelleri ihtirazı kayıt koyulmadan ödendiğini beyanla, davanın her iki abonelik açısından taraf sıfatı yokluğundan ve zamanaşımı sebebi ile usulden bilahare esastan reddi ile yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLER VE GEREKÇE

Dava; fatura bedellerinden kaynaklanan alacağın istirdadına ilişkindir. Davacı 1982 tarihli 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu'nun 16. Maddesine dayanarak fazla ödenen su fatura bedellerinin iadesini talep etmiştir. Davacının dayandığı kanunun ilgili 16. Maddesi 4736 sayılı kanunun 1. Maddesi ile lağvedilmiştir. Şöyle ki;

"madde 1: Genel bütçeye dahil daireler ile katma bütçeli idareler, bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, kanunla kurulan fonlar, kefalet sandıkları, sosyal güvenlik kuruluşları, genel ve katma bütçelerin transfer tertiplerinden yardım alan kuruluşlar, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıkları ile müesseseleri, il özel idareleri ve belediyeler ile bunların kurdukları birlik, müessese ve işletmeler, özel bütçeli kuruluşlar, özelleştirme işlemleri tamamlanıncaya kadar, 24.11.1994 tarihli ve 4046 sayılı Kanuna tâbi kuruluşlar ve özel hukuk hükümlerine tâbi, kamunun çoğunluk hissesine sahip olduğu kuruluşlar,

kamu banka ve kuruluşları ile bunlara bağlı iş yerleri ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarınca üretilen mal ve hizmet bedellerinde işletmecilik gereği yapılması gereken ticarî indirimler hariç herhangi bir kişi veya kuruma ücretsiz veya indirimli tarife uygulanmaz." hükmünü haizdir.

Kanun 19.01.2002 tarihinde yayımlanmıştır. 1. Madde yayımlandığı tarihte yürürlüğe girmiştir. Bu haliyle Turizmi Teşvik Kanunu'nun 16. Maddesi'ndeki istisna ve muafiyetler ortadan kaldırılmıştır. Davacının bu kanun maddesine dayanarak indirim talep etmesi mümkün olmadığından davanın reddi gerekmiştir.