KÜNYE
- Mercii
- Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Esas No
- 2023/422
- Karar No
- 2024/558
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2024
Karar Metni
825 kelime·4 dk okuma·13 bölüm
T.C. ...8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ Esas-Karar No: 2023/422 Esas - 2024/558
TÜRK MİLLETİ ADINA GEREKÇELİ KARAR
T.C.
ANKARA
8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
KARAR
ESAS NO
2023/422 Esas
KARAR NO : 2024/558
DAVALI : HASIMSIZ
DAVA
Zayi Belgesi Verilmesi
DAVA TARİHİ : 13/06/2023
KARAR TARİHİ : 17/09/2024
GEREKÇELİ KARARIN
YAZILDIĞI TARİH : 19/09/2024
Mahkememizde görülmekte olan Zayi Belgesi Verilmesi davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.
Müvekkilinin .... .... .... .... adresinde iş sağlığı ve güvenliği eğitim ve OSGB hizmetleri verdiğini, müvekkiline ait belirtilen adresteki ticari işletmesinde 08.06.2023 tarihinde şirket bilgisayarlarından ticari defter ve kayıtların tutulduğu bilgisayar ve bu kayıtların saklandığı server'a siber saldırı düzenlenmesi sonucu 2018, 2019, 2020 ve 2021 yıllarına ait ticari defterlerin kayıtlardan silindiğini, yapılan tüm çalışmalara ve alınan bilgisayar hizmetine rağmen ilgili defter ve kayıtların geri getirilemez ve kullanılamaz hale gelip zayi olduğunu, müvekkilinin şirket bilgisayarları,
kayıtların tutulması ve bilumum konularda dışarıdan bilgisayarlık hizmeti almakta olsa dahi siber saldırıyı öngörebilmesi ya da önleyebilmesinin imkanları dahilinde olmadığını, müvekkili şirketin zayi hadisesini 08.06.2023 tarihinde siber saldırı gerçekleştirilmesi suretiyle yaşadığını ve bu tarihte talep edilen yıllara ait ticari defter ve kayıtlara erişmek istediğinde ilgili kayıtların tutulduğu bilgisayar ve server'ın kalıcı olarak silinmesi nedeniyle erişememesi sonucu, bu tarihte anılan yıllara ait ticari defter ve kayıtların zayi olduğunu öğrendiğini, ilgili siber saldırı hakkında cezai işlemlerin takibi,
şikayet hakları saklı kalmak kaydıyla, aynı zamanda bir tacir olan müvekkilinin ticari iş ve işlemlerinin zarar görmemesi adına 2018, 2019, 2020 ve 2021 yıllarına ait ticari defterlere ilişkin zayi belgesi talep etmesinin büyük önem taşıdığını, ticari defterlerin yapılan bu siber saldırı nedeniyle zayi olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin 2018, 2019, 2020 ve 2021 yıllarına ait ticari defterler ve kayıtların zayi olduğuna dair taraflarına zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE
Dava, davacı şirkete ait iş yerinde 08.06.2023 tarihinde ticari defter ile kayıtların tutulduğu ve saklandığı bilgisayarlar ile serverlere yapılan siber saldırı sonucu kullanılamaz, geri getirilemez hale gelip zayi olan 2018, 2019, 2020 ve 2021 yıllarına ait ticari defter ve kayıtlar ile ilgili olarak zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.
İncelenen tüm dosya ve evrak kapsamı itibari ile. Mahkememizce davacının ticari defter ve kayıtları ile ilgili olarak yapmış olduğu zayi belgesi verilmesine ilişkin isteminin yerinde olup olmadığının tespiti amacıyla gerekli delillerin toplanmasına geçilerek, bu konuda Gelir İdaresi Başkanlığına gerekli yazıların yazıldığı,
cevabi yazı geldikten sonra dosyanın SMMM bilirkişi ile bilgisayar programlarına ve bilgisayarlara yapılan siber saldırılar konusunda uzmanlığı bulunan Bilgisayar Mühendisi bilirkişiden oluşturulacak 2 kişilik bilirkişi heyetine tevdi ile davacı yanın taleplerinin yerinde olup olmadığı hususunda, davacı şirkete ait bilgisayar sistemleri üzerinde yerinde inceleme yapma yetkisi de verilerek rapor düzenlenmesinin istendiği, bilirkişilerce verilen ara karar doğrultusunda yerinde yapılan incelemeler sonucu 02.06.2024 tarihli raporun sunulduğu görülmüştür.
Bilirkişiler Mali Müşavir .... .... .... ile Bilgi ve İletişim Teknolojileri Uzmanı .... .... .... tarafından düzenlenen raporda özetle. "Davacı İris Akademi firmasının muhasebe işlemlerinin, şirket bilgisayarlarında yüklü Zirve Muhasebe yazılımı kullanılarak gerçekleştirildiği, firmanın defterlerinin bulunduğu bilgisayarın konumunda yapılan incelemede, Maliyeye gönderilen defterlerin kopyalarının bulunmadığının tespit edildiği,
davacı firmanın konuya ilişkin olarak 2018, 2019, 2020 ve 2021 hesap dönemine ait elektronik defterlerinin, Zirve muhasebe programının yüklü olduğu bilgisayara virüs bulaşması ve dışarıdan siber saldırı sonucunda Zirve entegratör program tarafından oluşturulan ve Maliye'ye gönderilen elektronik defterlerin tamamının zayi olduğu şeklinde beyanda bulunduğu, yapılan incelemede; muhasebe programının bulunduğu bilgisayarın "mail.ru1" virüsü olarak bilinen bir bilgisayar virüsü (kötü amaçlı yazılım) tarafından etkilendiği kanaatine varıldığı,
son zamanlarda çok sık karşılaşılan bu virüsün daha çok e-posta veya internet sayfası üzerinden bulaştığı ve bilgisayardaki dosyaları ve veri tabanlarını etkileyerek bunları sildiği ya da üzerlerine yazmak suretiyle içeriklerini değiştirmekte olduğu, virüsü hazırlayanların silinen verileri geri kurtarmak için virüsün bulaştığı bilgisayar sahiplerinden para talep ettiği, ancak istenilen para verilse dahi silinen verilerin geri kurtarılacağının bir garantisinin de bulunmadığı, buna göre, somut olayda davacı firmanın muhasebe yazılımlarının bulunduğu bilgisayara virüs bulaştığı ve bunun neticesinde dosyaların silindiği,
beyanına itibar edilmemesini gerektiren aksine bir bulgunun tespit edilmediği, e-Defter ve beratlarının siber saldırı, virüs vb. nedenlerle zayi olması halinin söz konusu olduğu, zayi olayının 08.06.2023 tarilinde öğrenildiği ve 13.06.2023 tarihinde dava açıldığı, 2018-2019-2020-2021 dönemlerine ilişkin e-defter ve beratlarının zayi olduğu hususunun teknik olarak tespit edildiği,
bu dönemlere ilişkin zayi belgesi verilme şartlarının oluştuğu" hususlarının bildirilmiş olduğu görülmekle, bilirkişilerce yerinde yapılan inceleme ve tespitler sonucu düzenlenen raporun bilimsel esaslara uygun, gerekçeli, denetime elverişli ve davacının iddialarını doğrulayıcı nitelikte olup, hükme esas almaya uygun bulunduğu takdir olunmakla, davacının zayi belgesi verilmesine ilişkin davasının kabulü ile bu doğrultuda aşağıdaki şekilde hüküm fıkrası oluşturulmuştur.
Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2023/422, K. 2024/558, 17 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama